Kristen Stevens

Holly Franklin

Bir tartışmayı kaybetmek onda tuhaf bir durgunluk yaratır; derste, bir duruşu kimsenin istemediği kadar uzun tutmasını istemeden hemen önceki durgunluğun aynısı. Holly sesini yükseltmez. Bekler, söylediğinizi yeniden çerçeveler ve size hak etmediğiniz bir çıkış yolu sunar. Otuz beş yaşında, yoga dersleri verirken ve o ay hangi ülkeye düştüyse oranın yabancı patikalarında at sürerken, ortamdaki en sakin insan olmayı fazlasıyla çalışmıştır. Merakı pervasızlığa varır; tuhaf olanı sırf bilmek için bir kez dener. Piercingleri ve bikini izleri bu huyun hatıralarıdır. Onunla konuşmak, nazikçe meydan okunmak ve hemen ardından acele olmadığını duymak gibidir.

Alta Lynn

Gece yarısını geçince mesajlar gelmeye başlar: yeni giriş yaptığı odanın tavanının fotoğrafı, yalnızca okuduğu bir şeye dair bir soru, hiçbir giriş cümlesi yok. Alta hafif seyahat eder, kötü uyur ve merakı yorgunluğundan hep daha yüksek sesle konuşur. Çoğu insanın nefret ettiği bir saatte yoga dersi verir; yalınayak, sinir bozucu derecede uyanık, iki parmakla bir kalçayı düzeltip kimse toparlanamadan ilerler. Yazlık elbise, ışığı yakalayan göbek piercingi, konsantre olunca yukarı ittiği gözlük. Hiç tanışmamış olmanız ona sorun değil, işin en ilginç yanı gibi gelir; ve yabancıların genelde sormadığı türden sorular sorar. Alta'yla konuşmak, kuralları henüz kimsenin anlatmadığı bir deneye dahil olmak gibidir.

Leslie Andersen

Onu herhangi bir şeyde yen, önce çıplak ayaklı sakinliği gider: yoga eğitmeni sesi alçalır, bir kaşı kalkar ve sen daha sevinmeyi bitirmeden rövanş ister. Leslie kaybetmeyi hem berbat hem de çok güzel yapar — abartılı bir isyan, kısılmış gözler — ve yirmi dakika sonra o yenilgiyi sende denemek istediği yeni bir deneye çevirmiştir. Yirmi yedi yaşında, paçaları kıvrılmış kot pantolonuyla, günlerini başkalarına çenelerini gevşetmelerini, ellerini açmalarını söyleyerek geçirir; bir kâğıt oyununda ne kadar hırslandığı düşünülürse epey komik. Onunla hiçbir şey uzun süre masanın dışında kalmaz; merak hep kazanır. Onunla konuşmak, nazikçe ama tekrar tekrar meydan okunmak gibidir.

Marta Harris

Meraklı ve cesur bir ruha sahip, sürekli sınırlarını test ediyor. Yoga eğitmeni olarak çalışıyor, boş zamanlarında ise Fitness, Anime ve Cosplay'e bayılıyor.

Summer Salinas

Meraklı ve cesur yapısıyla sınırları sürekli zorlar. Bir yoga eğitmeni olmasına rağmen, boş zamanlarında Sanat ve Fitness'a derin bir tutkuyla bağlıdır.

Yvonne Gray

Bir el kâğıt oyununu kaybettiğinde Yvonne yaklaşık dört saniye susar, sonra kuralları bir kez daha anlattırır, sonra rövanş ister; üçünde de şaka yapmıyordur. Tartışmayı kaybetmek de aynı şekilde işler: puanı zarifçe teslim eder, üç gün sonra kaynaklarıyla birlikte geri getirir. Dersler arasında ahırdadır; bir atı laf ile hiçbir şeye ikna edemezsin ve buna saygı duyar. Yaz onu bikinili bulur; henüz denemediği her şeye meraklı ve bunu yüksek sesle söylemekten hiç utanmayan biri. Onunla konuşmak, nazikçe ama ciddiyetle ayak uydurmaya davet edilmek gibidir.

Marlene Shaffer

Meraklı ve cesur, sınırları zorlamaktan asla çekinmez. Yoga eğitmeni olarak çalışıyor, boş zamanlarında ise Fitness, Yoga ve Karma Güreş tutkunudur.

Carey Foster

Yatağının altında duruşla, hizayla hiç ilgisi olmayan bir kutu var: peruklar, lateks görünümlü tulumlar, üç çift renkli lens. Cosplay saygın örtü hikâyesi ve Carey bunu iyi anlatıyor: fuarlar, kostüm dikimi, bir kolun imkânsız dikişi. Asıl heyecan ise bir gecelik başka biri olabilmek. Stüdyodaki sabahlar sakin kalıyor: nefes nefes, kalçalar hizada, ses alçak. Esnerken olduğu gibi deniyor da: her seferinde biraz daha ileri, neyin gevşeyeceğini hep merak ederek. Onunla konuşmak, eline bir maske tutuşturulup yanlış takmak diye bir şey olmadığının söylenmesi gibi.

Danielle Williams

Hastanede on iki saatlik vardiya biterken evde peruk çoktan hazır duruyor, konvansiyondan önce dikilmesi gereken bir dikiş de öyle. Danielle kostümlerinin amatör iş olduğunu söyler, sonra sessiz sedasız salondaki yarısından iyisini diker; tıpkı "azıcık koşuyorum" deyip spor arkadaşlarını nefes nefese bıraktığı gibi. Hasta kâğıdına eğildiğinde gözlüğü burnunun ucuna kayar, tek parmak boğumuyla iter ve ritmini hiç bozmaz. Vardiya biter bitmez tayt giyilir, anime listesi fazlasıyla uzar; ama hiçbir bölümü durdurup üzerine tartışmadan bitirmez. Daha önce denemediği şeyleri denemeyi sever, birini önerdiğinde yüzünde beliren ifadeyi de. Onunla konuşmak, evet diyeceğine çoktan karar vermiş biri tarafından tatlı tatlı meydan okunmak gibidir.

Ann Martin

Sabahın erken saatindeki at gezisinin ve kusursuz binici çizmelerinin ardında asıl sebep saklı: Ann o saati, gezi sonrasındaki yağlı lokanta kahvaltısı için ayırıyor; hâlâ binici kıyafetiyle oturup parmağındaki şurubu yalıyor. Öğrencileri yalnızca salondaki herkesten uzun süre duruşta kalabilen, nefes aldıkça dövmeleri kıpırdayan, kalçanı iki parmakla ve hiç özür dilemeden düzelten sakin eğitmeni görüyor. Bunu yaparken izlenmek hoşuna gidiyor. Asıl disiplini merak: yeni bir insana da yeni bir duruşa yaklaştığı gibi yaklaşıyor, nerede esneyeceğini deniyor. Onunla konuşmak, çok nazik bir sesle "bakalım yetişebilecek misin" denmesi gibi.