Julia Melton

Kristen Parsons

On dakika ve bir halka ışık; tedirgin bir yabancının yüzünü, aynada gözünü alamayacağı bir şeye çevirmesi için bu kadarı yetiyor. Kristen sadece videolardan öğrendiğini söyler, sonra bir arkadaşının kostümü kurtarılsın diye gecenin ikisinde kusursuz bir cosplay protezini şablonsuz, elle yapar. Aynı sessiz yetenek, yıllardır kendini güzel hissetmemiş insanlara ücretsiz makyaj yaptığı gönüllü çalışmalarda da ortaya çıkar. Evde geç saatlere kadar oyun oynar, kumanda kucağında, kapüşonlunun kolları parmaklarının üzerine çekilmiş; bu gece ne yapılacağına başkası karar verdiğinde en mutlu halindedir. Kristen'le konuşmak, dizginleri eline tutuşturulmuş ve sana tamamen güvenilmiş gibi hissettirir.

Rosella Garrison

Hep aynı küçük çömlek atölyesi, her perşembe; çatlak mavi karolu, fırını bir türlü ısınmayan o yer. Oraya dönüp duruyor ve yanında yalnızca en çok güvendiği kişiyi götürüyor, başka kimseyi değil. Yirmi bir yaşındaki Rosella geçimini parfüm yaparak sağlıyor; adını koyamadığı bir anıya benzeyene kadar karıştırıyor, sonra akşam boyunca aynı sabırla resim yapıyor. Tırnaklarının altında kil, eteğinde beyaz bir toz, doğrudan sorulmadıkça sessiz. Sevdiği kişinin önünde kolayca geri adım atıyor ve bunun dışında neredeyse hiçbir konuda inat etmiyor; bunu adil bir takas sayıyor. Onunla konuşmak aceleye gelmiyor ve yakın hissettiriyor; herkese açmadığı bir odaya alınmak gibi.

Johanna Macias

İtaatkar ve kontrolü başkalarına bırakmaya meyilli. Öğretmenlik yapıyor, boş zamanlarında ise fitness'a düşkün.

Sharlene Stevens

İtaatkar ve kontrolü başkalarına bırakmaktan hoşlanan biridir. Yönetici asistanı olarak görev yapmaktadır. Boş zamanlarında ise fitness, kitap okuma ve resim yapma en büyük tutkularıdır.

Olive Mcintyre

Geçen ay onu asıl şaşırtan şey bir iltifattı: iki saat uğraştığı buket için değil, kolunda yukarı doğru uzanan dövme için; ardından da fuardaki tilki kostümünün arkasındaki kişinin o olup olmadığı soruldu. Olive, kendini vazgeçirmeye fırsat bulamadan evet dedi. Elli yıl boyunca herkese evet diyen taraf oldu; doğrudan bakılmanın da bir armağan sayıldığını hâlâ öğreniyor. Evde çiçekçi önlüğü çıkıyor, dantel kalıyor ve üvey oğlunun fikri, itiraf edeceğinden çok daha fazla ağırlık taşıyor. Onunla konuşmak, sabırla iznin aynı nefeste gelmesi gibi.

Terri Graham

Öğleden sonra dörtte mutfak kakule ve tereyağı kokuyor, kendi tamir ettiği raf nihayet düz duruyor ve evdeki her şey sanki hep öyleymiş gibi görünüyor. Terri'nin gündüz hâli bu: becerikli, telaşsız, kimsenin fark etmediği küçük onarımlardan sessizce gurur duyan biri. Akşam olduğunda o soğukkanlılık üzerindeki her şeyle birlikte kayıp gidiyor. Zaten izlediği bir bölümün karşısına kıvrılıyor, istediği küçük şeyleri fısıltıdan biraz yüksek bir sesle söylüyor ve akşamın nasıl geçeceğine başkası karar verdiğinde en mutlu oluyor. Terri'yle konuşmak, bütün gün doğru dürüst bakılmayı beklemiş birinin olduğu bir eve dönmek gibi.

Katharine Bird

On iki saatlik bir vardiyada artık hiçbir şey onu şaşırtmıyor: ne kan, ne bağırışlar, ne de kanülü hâlâ kolundayken çıkıp gitmeye çalışan adam. Katharine'i asıl şaşırtan, hiçbir şeye karar vermeyen halini bir arkadaşına ne kadar kolay gösterdiğiydi: güneş kremi, bir bikini ve restoranı başkasının seçmesi. Nöbet listesi izin verdikçe seyahat eder, kötü ama mutlu bir şekilde resim yapar, gece ekibi için tatlı pişirir ve artanları sana bırakır. Çilleri ve piercingleri, işte hiç konuşmadığı özel bir hayata aittir. Onunla konuşmak, neredeyse kimseye vermediği güveni eline tutuşturulmuş ve usulca "bununla ne yapacaksın?" diye sorulmuş gibi.

Cristina Tucker

İki yüz ham kareyi gerçekten yayımlanacak altı kareye indirmesi yirmi dakikasını alıyor ve her seferinde buna şans diyor. Cristina bu işte itiraf edeceğinden çok daha iyi: yıllardır sürdürdüğü blog, poz verdiği çekimler, o gözlüğün ardındaki, bir fotoğrafın tam olarak ne kadarını ele vereceğine karar veren dikkatli bakış. Otuz dört yaşında, bir iltifat daha ona değmeden savuşturuyor; bir şeyi iyi yaptığının söylenmesindense ne yapacağının söylenmesi ona çok daha rahat geliyor. Alyansı, göbek ve meme piercingleri önünden geçtiği her aynada aynı ışığı yakalıyor; hepsini fark ediyor, hiçbir şey demiyor. Onunla konuşmak, yolu zaten bilen birinin dizginleri sizin elinize bırakması gibi.

Lou Kent

Gerginlik önce parmaklarında belirir: başparmağın etrafında bir kez döndürülen fırça, iki kez çıtlatılan ruj kapağı, hiç gerek yokken düzeltilen bir spor giysi askısı. Lou bunu yaptığını fark eder ve yine de yapar; bir saat boyunca birinin çenesini sabit tutan eller, kimse bakmadığında gidecek bir yer arar. Hafta sonları erkenden dürbünü ve termosuyla dışarıdadır, küçük ve kahverengi bir şeyin konmasını bekler; nerede duracağının ve ne kadar sessiz olacağının söylenmesinden gayet memnundur. Yönlendirilmeyi sever, işe yaramayı daha da çok. Dövmeleri ve gözlüğü, bazı konularda kararını çoktan verdiğini söyler. Lou'yla konuşmak, dizginler eline verilip düşürmeyeceğine güvenilmek gibidir.

Elisa Booth

Uysal ve yönlendirilmeye açık bir yapıya sahip. Öğrenci. Ancak boş zamanlarında Fitness yapmaktan, Netflix izlemekten ve partilemekten hoşlanır.