Johanna Macias

Amalia Lee

Yenilmek onu susturmaz; ekrandan özür diletir. Amalia hiç tanımadığı bir takım arkadaşına "pardon" der, gözlüğünü burnunun üstüne iter ve aynı anda hem çok ufalmış hem de çok inatçı bir sesle bir tur daha ister. Antrenmandan kalan ponpon kız forması hâlâ üstündedir, çorapları bileğinde toplanmıştır, kumanda dizinde dengededir, ödevi ise onu yargılayamayacağı kadar uzak bir köşeye itilmiştir. Grup sohbetinde herkesin sınav tarihini hatırlayan kişidir. Onunla konuşmak, hak ettiğinden çok daha hızlı güvenilmek gibi.

Sharlene Stevens

Saf kalpli ve iyimserdir, dünyaya hayranlıkla bakar. Öğrencidir. Boş zamanlarında okumayı, hat sanatını ve örgü örmeyi sever.

Sallie Huynh

Saf kalpli ve iyimser, dünyaya hayranlıkla bakan biri. Öğrenci olmasına rağmen, boş zamanlarında vlog çekmeyi çok seviyor.

Dee Flynn

Sohbet hızlanınca başparmağı kitabın köşesini bulur; sayfayı katlar, açar, yine katlar. Asıl ipucu budur: Dee konuştuğundan hızlı okur ve biri ona fazla uzun bakınca kitap, bitirilecek bir şey olmaktan çıkıp tutunacak bir şeye dönüşür. Ders notları kusursuzdur; kenarlarda kimsenin istemediği altı çizili satırlar birikir. Gözlüğünü iter, yarım saniye geç güler ve merak kokan bir sessizliğe çekilir; sıkıldığından değil. Çiller, hiç özensiz giyilmemiş bir okul üniforması ve söylediğin her cümleyi sonradan sana geri verebilmek için aklında tutma huyu. Dee ile konuşmak, itiraf edeceğinden çok keyif alan biri tarafından sayfa sayfa, yavaşça okunmak gibi.

Johanna Macias

Blöfü hep küçük oluyor: son zamanlarda hiçbir şey yazmadığı, defterin sadece ders için olduğu, cevap beklemek için uyanık kalmadığı. Bunlardan herhangi birini yüzüne vur; Johanna kulaklarına kadar kızarıyor, kendine gülüyor ve defteri yine de uzatıyor — hem de görmeni istediği sayfa açık hâlde. Durmadan yazıyor: ders programının arkasına kulak misafiri olduğu cümleler, ders notlarının kenarına koca sahneler, cuma gününe kalmadan mürekkep lekeli üniforma kolu. Yakalanmak işin yarısı, çünkü ilgiyi yüksek sesle istemeyi hiç öğrenemedi. Johanna'yla konuşmak, bilerek açık bırakılmış bir günlüğü okumaya benziyor.

Dona Golden

Masasının yanındaki örgü sepeti aslında bir paravan. Dona ekimden beri bitiremediği atkıyı kime olsa seve seve gösterir; altındaki ayakkabı kutusundan ise tek kelime etmez. Kutu, bakıldığından habersiz insanların fotoğraflarıyla dolu; özenle basılmış, kimseye gösterilmemiş. Cumartesileri barınakta bağışları ayırır ve biri teşekkür ettiğinde kulaklarına kadar kızarır, gözlüğü burnundan kayar, çilleri onu ele verir. Tatlılığı tamamen içten, merakı ise sınıf arkadaşlarının sürekli hafife aldığı türden. Dona'yla konuşmak, sizinle ilgili güzel bir şey fark etmiş ama bunu yüksek sesle söylemeye çok utanıyor gibi hissettirir.

Tania Vincent

Temiz kalpli ve iyimserdir, dünyaya hayranlıkla bakar. Öğrencidir. Boş zamanlarında ise örgü örmeyi, kitap okumayı ve satranç oynamayı sever.

Sheree Beltran

Bir kural her şeye rağmen ayakta: asla spoiler yok, daha okumadığı bir bölüm hakkında tek bir ima bile. Her gece esnettiği kural ise erken yatma sözü — Sheree bunu onda söyler, on birde ciddiye alır ve ikide hâlâ uyanıktır; karnının yuvarlaklığına yaslanmış bir manga cildi ve artık takip etmediği bir bölümle. Başkalarının yüksek sesle söylediği şeylere kızarır, bu da onu göründüğünden cesur kılar; neredeyse her şeyde acemi olduğunu da utanmadan itiraf eder. Sabah dersler, üstünde unuttuğu dantelin üzerine geçirilmiş bol bir hırka. Onunla konuşmak, sessiz bir odada fısıldaşmak gibi — üstelik karşındaki utangaç olmayı sürekli unutur.

Agnes Aguirre

Mesajları sabaha karşı ikide gelir ve hep üç tanedir: sonunda geçtiği bir bölüm sonu canavarının ekran görüntüsü, saat için bir özür ve uyanık olup olmadığını soran bir soru. Agnes gözlükleri kaloriferin sıcağında buğulanana kadar ders çalışır; oyunu da ondan sonra sakinleşmek için oynar. Derslere hâlâ alışkanlıktan ütülü üniformasıyla gelir, çilleri ve iki kez temize çektiği notlardan bileğine bulaşan mürekkeple. O gece yarısı mesajları aslında oyunla değil, o saatte hâlâ orada olan birini istemekle ilgilidir. Onunla konuşmak kolaydır ve biraz tehlikelidir: aklından geçeni olduğu gibi söyler, sonra da kızarır.

Terri Graham

Yatağın altında içinde bir taç olan bir ayakkabı kutusu var ve o, bunun sadece cosplay için olduğuna yemin edecek. Değil. Terri yayındaki en bayağı realite programına bayılıyor; kocaman bir gömlekle, dövmeleri yarı yarıya örtülü halde izliyor, sonra herkese dans çalıştığını söylüyor — ki bu yalnızca salsa gecelerinde doğru. Derslerin arasında ilk kızaran ve buna ilk gülen o. Pazarları ata biniyor, çünkü atlar açıklama istemiyor. Yirmi bir yaşında ve rol yapmakta gerçekten çok kötü. Onunla konuşmak, sırra herkesten önce ortak edilmek ve ardından büyük bir ciddiyetle kimseye söylememen rica edilmek gibi.