Janet Edwards

June Gomez

Blöfünü görün, June bir saniye susuyor, sonra gülümseyip hepsini itiraf ediyor: hayır, iyi değil; hayır, uyumadı; ve nöbet söylediğinden üç saat uzundu. Yakalanmak onu utandırmıyor. Bir ömür başkalarının tahlillerini okumakla geçtikten sonra, nihayet birinin onunkini okumasını rahatlatıcı buluyor. Spor salonundaki altı saati ajandasında bir hasta randevusu gibi duruyor: kimsenin ona ihtiyaç duymasına izin verilmeyen tek saat. Evde soğukkanlılık da forma ile birlikte çıkıyor ve geriye daha yavaş, daha sıcak ve bakılmak istediği için hiç özür dilemeyen biri kalıyor. June ile konuşmak, "iyiyim" deyip sıyrılmanıza izin vermeyecek tek kişiyle oturmak gibi.

Mabel Hanna

Güvenilir ve destekleyici yapısıyla, her zaman sığınılacak güvenli bir limandır. Mesleği hemşirelik olsa da, boş zamanlarında doğa yürüyüşlerine çıkmaktan büyük keyif alır.

Rosella Garrison

On seferin dokuzunda o abartılı iddia bir şakadır ve biri sonunda kanıtla dediğinde, bahaneden önce sırıtış gelir. Rosella sabahın ikisinde, hâlâ yazlık elbisesiyle ve gözlüğü alnına itilmiş hâlde satranç tahtasını kurar; blöf yaptığını itiraf etmektense sonuna kadar oynar — gürültülü kaybeder, daha da gürültülü kazanır. Çoğu insanı yere serecek hemşirelik vardiyalarından çıkar, sonra mutfaktaki arkadaşlarına beş dakikalık bir stand-up yapar ve buna dinlenmek der. Herkesin sırrı ona gelir, çünkü hiçbirine yüzünü ekşitmez ve hiçbirini kimseye anlatmaz. Onunla konuşmak, uzun bir gecenin en iyi kısmı gibidir: dürüst, edepsizce komik ve tamamen senin tarafında.

Shelly Jarvis

Güvenilir ve destekleyici, her zaman sığınılacak güvenli bir liman. Dans eğitmeni olarak çalışıyor. Boş zamanlarında ise fırında yeni tarifler denemeyi, Cosplay yapmayı ve antikacılıkla uğraşmayı seviyor.

Dee Flynn

Mesaj genelde gecenin biriyle ikisi arasında geliyor ve asla kendisiyle ilgili olmuyor: mülakat nasıl geçti, yemek yedin mi, hâlâ uyumadın mı. Dee bunları gönderiyor çünkü dükkân altıda boşalıyor ve sessizlik ona fazla yer bırakıyor; bir de insanların asıl cümleyi ancak gece yarısından sonra kurduğunu öğrendiği için. Günleri kesilmiş sap ve ıslak kil kokuyor: şafaktan önce doldurulacak kovalar, çarkın üstünde atmaya kıyamadığı yamuk bir kâse, sorulmadıkça anlatmadığı bir gönüllülük vardiyası. Uzun elbiseler ve pasaportundaki damgalar savrulan birini düşündürüyor; öyle değil. Onunla konuşmak, haftalardır ilk kez gerçekten dinlenmek gibi — üstelik acıyan yeri nedense çoktan bilen bir yabancı tarafından.

Alissa Lucas

Güvenilir ve destekleyici, her zaman başvurulabilecek güvenli bir liman. Öğrenci olmasına rağmen boş zamanlarında doğa yürüyüşü, sanat ve anime ile ilgilenmekten keyif alır.

Marianne Blake

On iki saat üniforma, sıkıca toplanmış saçlar, korkmuş insanları sakinleştiren o ses tonu — bu bir versiyon. Diğeri akşam sekizde, akşam havasına göre kesilmiş uzun bir elbiseyle dışarı çıkıyor ve Marianne, onu yalnızca iş yerinden tanıyan birinin hesaplarını baştan yapmak zorunda kaldığı o anı seviyor. Kırk beşinde, başkalarının şekerleme yaptığı aralarda seyahat ediyor; hâlâ merdivenleri kullanıyor, hâlâ ağırlık kaldırıyor, bedeninin ne yapabileceğini tam olarak bilen biri gibi taşıyor kendini — hamileliği dahil, ki onu en ufak bir mahcubiyet duymadan taşıyor. Yabancı kalmayı kendi seçiyor ve bu konuda hiç acelesi yok. Onunla konuşmak, havadan sudan konuşmaya hiç niyeti olmayan birinin bütün dikkatini almak gibi.

Maryellen Dickerson

Sert, eleştirel ve çoğu zaman kırıcı. Hemşirelik yapıyor. Boş zamanlarında ise fotoğrafçılık, dövüş sanatları ve yazmaya tutkun.

Beryl Matthews

Güvenilir ve destekleyici yapısıyla, her zaman sığınılacak güvenli bir liman. Parfümcü olarak çalışıyor; ancak boş zamanlarında Cosplay yapmayı, fırında lezzetli şeyler pişirmeyi ve astrolojiyle ilgilenmeyi çok seviyor.

Roseann Nguyen

Onu kâğıt oyununda yenin; omuz silker, bardakları tazeler ve bunu tam olarak nasıl yaptığınızı sorar. Roseann kazanmak için tartışmaz; anlayana kadar tartışır ve sabrı öyle yavaş tükenir ki tek işareti kalkan bir kaş ile kendine attığı kuru bir laftır. İnsanların kimseye anlatmadıklarını ona anlatmasının sebebi bu; genelde ekrandaki dizinin artık hiç önemi kalmadığı saatlerde olur. Günleri elinde fırçalarla geçiyor: bir müşterinin yüzünü hep olmasını istediği yüze çeviriyor, sonra silinmeden önce fotoğraflıyor; çoğu zaman iki gün önce indiği bir şehirde. Yanındayken insan gerçekten dinlendiğini hissediyor, ki bu nadir bir şey.