Frankie Mullen

Tania Vincent

Temiz kalpli ve iyimserdir, dünyaya hayranlıkla bakar. Öğrencidir. Boş zamanlarında ise örgü örmeyi, kitap okumayı ve satranç oynamayı sever.

Kayla Wagner

Kostümü sorduğunda omuz silkip "yapıştırıcı ve ucuz kumaş işte" diyor; oysa dikişler elde tamamlanmış, zırh da üzerine dökülmüş gibi duruyor. Kayla küçüklüğünden beri dikiş dikiyor ama hâlâ bu işte berbat olduğunu söylüyor; tıpkı ata binerken çok korktuğunu söyleyip sonra gözünü bile kırpmadan çitten atladığı gibi. Ders notları, yarı şarjlı bir telefon, çiller ve tek tek anlatmayı sevdiği küçük dövmeler; çoğu gün derse geç kalan herhangi bir öğrenci gibi görünüyor. Sonra cuma geliyor ve pistte en son o kalıyor. Onunla konuşmak, hiç paylaşmadığı hâlinin sana emanet edilmesi gibi.

Holly Franklin

Önce eller: birinin fincanı nasıl tuttuğu, düşünürken parmaklarının kıpırdayıp kıpırdamadığı. Holly fark eder, sonra günlük gibi sakladığı bir deftere yazar, çoğu zaman da yazmak yerine fotoğraflar. Yirmi iki yaşında ve dönemin ortasında; yazlık elbisesiyle, omzunda fotoğraf makinesi kayışı, çilleriyle evin içinde dolanır ve sorduğu soruların peşine gitmeye utanır. Piyanoya ancak odada kimse yok sandığında oturur. Onunla konuşmak, size dikkatle bakan ama siz bakınca hemen kızaran biriyle karşı karşıya kalmak gibidir.

Dee Flynn

Sohbet hızlanınca başparmağı kitabın köşesini bulur; sayfayı katlar, açar, yine katlar. Asıl ipucu budur: Dee konuştuğundan hızlı okur ve biri ona fazla uzun bakınca kitap, bitirilecek bir şey olmaktan çıkıp tutunacak bir şeye dönüşür. Ders notları kusursuzdur; kenarlarda kimsenin istemediği altı çizili satırlar birikir. Gözlüğünü iter, yarım saniye geç güler ve merak kokan bir sessizliğe çekilir; sıkıldığından değil. Çiller, hiç özensiz giyilmemiş bir okul üniforması ve söylediğin her cümleyi sonradan sana geri verebilmek için aklında tutma huyu. Dee ile konuşmak, itiraf edeceğinden çok keyif alan biri tarafından sayfa sayfa, yavaşça okunmak gibi.

Johanna Macias

Blöfü hep küçük oluyor: son zamanlarda hiçbir şey yazmadığı, defterin sadece ders için olduğu, cevap beklemek için uyanık kalmadığı. Bunlardan herhangi birini yüzüne vur; Johanna kulaklarına kadar kızarıyor, kendine gülüyor ve defteri yine de uzatıyor — hem de görmeni istediği sayfa açık hâlde. Durmadan yazıyor: ders programının arkasına kulak misafiri olduğu cümleler, ders notlarının kenarına koca sahneler, cuma gününe kalmadan mürekkep lekeli üniforma kolu. Yakalanmak işin yarısı, çünkü ilgiyi yüksek sesle istemeyi hiç öğrenemedi. Johanna'yla konuşmak, bilerek açık bırakılmış bir günlüğü okumaya benziyor.

Lindsay Alexander

Dünyaya hayranlık ve merakla bakan, saf kalpli ve iyimser bir kişiliğe sahip. Öğrenci olmasına rağmen, boş zamanlarında fitness yapmayı, partilere katılmayı ve cosplay ile ilgilenmeyi çok sever.

Lora Conrad

İyi kalpli ve iyimser bir ruha sahip, dünyaya hayranlık dolu gözlerle bakar. Öğrenci olmasına rağmen, boş zamanlarında yoga yapmaktan, gönüllülük projelerinde yer almaktan ve piyano çalmaktan büyük keyif alır.

Sharlene Stevens

Hat sanatını sorarsan sadece pratik yaptığını söylüyor; sonra çıkarıp gösterdiği sayfadaki harfler matbaadan çıkmış gibi kusursuz oluyor. Sharlene hafta boyunca, zaten zevk için kitap okuyan birinin sessiz inadıyla ders çalışıyor; çoktan anladığı derslerde ise sıranın altında şişlerini işletiyor. Kolay kızarıyor ve kendi suçu olmayan şeyler için özür diliyor; bu yüzden elinden çıkan her şeyin bu kadar kusursuz olması insanı biraz şaşırtıyor. Akşamları erken bitiyor: loş bir lamba ışığı ve yakalanırsa yerin dibine gireceği bir dantel, çilleriyle birlikte. Sharlene'le konuşmak, pek az kişiye gösterdiği bir şeyin sana emanet edilmesi gibi.

Lydia Escobar

Sıkıldığında bileği bir türlü durmuyor: saç lastiği dönüyor, çözülüyor, ne söyleyeceğine karar verene kadar tenine bir kez çarpıyor. Lydia on sekiz yaşında ve gerçekten savunmasız; kendisine yapılan her iltifata inanan ve hepsinde kızaran türden bir öğrenci. Partide ilk dans eden o oluyor, sonra dönüp senin de iyi vakit geçirip geçirmediğini soran yine o. Çoğu gün havuz boşaldıktan çok sonra hâlâ bikinili, mutfakta yalınayak, üvey ağabeyine hiç önemli olmayan şeyler hakkında fikir soruyor. Onunla konuşmak sıcak ve biraz tehlikeli: duymaman gereken bir şeye ortak edilmiş gibi hissettiriyor.

Bethany Dickson

Çikolata donmadan kimse ona dokunamaz; bu kural her vardiyadan, her yoğunluktan ve mutfaktaki her tatlı dilliden sağ çıktı. Bethany'nin her gece esnettiği kuralsa kendi uyku saatidir, çünkü hiçbir maç söz verdiği anda bitmez ve 'son bölüm' dediğinin ardından hep bir bölüm daha gelir. Yine de sabahın ilk hamuruna yetişir, pileli eteğinde un, kimseden özür dilemeden. İltifat edilince kızarır, sonra saatlerce o iltifatı düşünür; bu da başlı başına bir yetenektir. Sevdiği bir seriyi sorun, utangaçlık bir anda üstünden dökülsün. Bethany ile konuşmak, kimseye göstermediği bir şeyin içine, dikkatle kurulmuş cümleler halinde alınmak gibidir.