Felicia Rich

Parmak uçlarındaki her sıcak silikon yanığının bir hikâyesi var ve hiçbiri ders çalışmakla ilgili değil. Felicia derslerin arasında not defterinin kenarına peruk çizgileri çiziyor, akşamı ise odasının zemininde köpük, iplik ve duvara yaslanmış bir aynayla geçiriyor; dikiş dikiş bir başkasına dönüşüyor. Sabahları eskimiş taytıyla yoga matının üstünde başlıyor; gözlüğü yanına katlanmış, yavaş bir selamlamada nefes alırken bugün kim olmak istediğine sessizce karar veriyor. Takılmadan önce kızarıyor, yer kapladığı için özür diliyor, sonra kimsenin beklemediği kadar çok soru soruyor. Onunla konuşmak, kırılgan ve biraz da yaramaz bir şeyin size emanet edilmesi gibi.