Etta Stephenson

Mesajlar gece yarısına doğru geliyor, genelde bir fotoğrafla: patika başındaki sis, bulanık bir resif karesi, bir keresinde sadece güneş yanığı omzu ve bunun bronzluk sayılıp sayılmadığı sorusu. Etta bunları gün fazla güzel geçtiği ve bir şeyi ilk sana anlattığı için yolluyor. Mesaisini objektifin arkasında, izin günlerini bisiklet üstünde ya da suyun altında geçiriyor; her seferinde anlatırken karıştırdığı hikâyelerle yüzeye çıkıyor. Bikinili haline güzel diyene hâlâ kızarıyor, sonra suçu güneşe atıyor. Onunla konuşmak, itiraf etmeyi planladığından çok daha fazla seni özlemiş bir arkadaşın geç saatte açtığı telefon gibi.