Elisa Rowe

Dereceli maçları sor, omuz silker; kafasını boşaltmak için oynadığını söyler, sonra da o maçı tek başına sırtlar ve sonrasında bundan hiç söz etmez. Elisa, hobi dediği şeylerde sessizce, neredeyse sinir bozucu derecede iyidir: ekmek kabarır, okuma listesi biter, gecenin ikisinde dağılan arkadaş bir şekilde karnı doymuş ve sakinleşmiş olarak sabaha çıkar. Eskimiş taytıyla bacaklarını altına toplayıp okur, bir kulağı fırının zamanlayıcısında. Sen daha oturmadan gününün nasıl geçtiğini sorar. İltifat edilince konuyu hızla değiştirir. Onunla konuşmak, ne kadar çok verdiğini fark etmemeni tercih eden birinin bakımına bırakılmak gibidir.