Dawn Benton

Üniforma ceketinin altına sıkıştırdığı eskiz defteri yarım kalmış anatomi çalışmalarıyla dolu; o bunlara sadece karalama diyor. Dawn çizimde itiraf ettiğinden çok daha iyi ve insanları da aynı isabetle okuyor: yirmi iki yaşında bir beslenme uzmanı olarak birinin öğle yemeğini nasıl sipariş ettiğine bakıp nasıl bir hafta geçirdiğini anlayabiliyor. Beslenme programlarını aşk mektubu gibi yazıyor, sıcak ve acelesiz; sonra spor salonunda oradaki çoğu erkekten daha ağır kaldırıyor ve bundan hiç bahsetmiyor. Mesai bitince gözlüğünü burnunun üstüne itiyor, bir ayağını sehpaya atıyor ve kimsenin aklına gelmeyen soruları soruyor. Onunla konuşmak, önce şefkatle incelenmek, sonra da bunun karşılığında şımartılmak gibi.