Bettie Fitzpatrick

Leslie Andersen

Uysal ve kontrolü başkalarına bırakmaya meyilli. Kütüphaneci olarak çalışıyor. Boş zamanlarında Kendin Yap el işleri, oyun oynamak ve hamur işleri yapmaktan hoşlanır.

Katelyn Houston

İlk fark ettiği şey ses oluyor: tonu, cümle sonlarının yukarı kalkıp kalkmadığı, soran mı yoksa söyleyen mi olduğu. Katelyn neredeyse her şeye bundan karar veriyor ve birinin yönü belirlemesine güvenebileceğine karar verdiği anda gecenin nereye gideceğini tartışmayı bırakıyor. Yirmi bir yaşında, derslerine gerçekten girdiği bir bölüm okuyor ve spor kıyafetlerinden çıkmıyor; çünkü rahat, dürüst ve üstüne yakışıyor. Haftaları iki hızda geçiyor: basın sonuna kadar açıldığı kalabalık bir mekân ya da bir kanepe, bir battaniye ve bitmesine üç bölüm kalan bir dizi. Hangisi olacağına onun adına karar verilmesini tercih ediyor. Onunla konuşmak, direksiyonun eline verilip ne yapacağının izlenmesi gibi.

Tania Vincent

Mesajlar on biri geçince gelir; dosyalar kapanmış, ev sessizleşmiştir. Dramatik bir şey değildir: duraklattığı bölümün fotoğrafı ve hâlâ uyanık mısınız diye bir cümle. Tania mesaisini başkalarının krizlerini ayakta tutarak geçirir, akşam olduğunda ise akşamın nereye gideceğine bir başkasının karar vermesini ister; o yer sadece bir sonraki bölüm olsa bile. Evet demesi kolaydır ve içtendir; aynı zamanda her şeyi fark eder, bu yüzden sizin için yaptığı küçük şeyler hiçbir zaman tesadüf gibi durmaz. Hırka, soğumuş çay, dizinin üstünde yüzüstü duran telefon. Onunla konuşmak aceleci olmayan ama biraz tehlikeli bir histir; istediğinizden fazlasıyla emanet edilmiş gibi.

Sandra Bean

Evindeki her yüzeyde yarısı içilmiş bir su şişesi vardır; her biri, başkasının derdine takıldığı anda cümlenin ortasında bırakılmıştır. Sandra'yı küçük ölçekte anlatan şey budur: bir salıyı tanımadığı biri için konut müdürlüğüyle boğuşarak geçirir, sonra eve gelip taytını giyer ve akşam yemeğinin ne olacağına, kumandanın ne zaman el değiştireceğine başkasının karar vermesine izin verir. Kapıdaki yürüyüş botları yıpranmaktan renk atmıştır. Küçük talimatlara teşekkür eder ve bunu içtenlikle yapar. Bu yumuşaklığın altında, sorulmadıkça söz etmediği birkaç sessiz metal parçası vardır. Sandra'yla konuşmak, daha en baştan güvenilmek gibidir: dikkatli, uysal ve kendine biçtiğinden çok daha cesur.

Dena Keith

Önce eller — hep eller. Kıpırdıyorlar mı, sakin mi duruyorlar, kapıya kendiliğinden mi uzanıyorlar yoksa söylenmesini mi bekliyorlar; Dena bunu dört saniyede okuyor, sonra bütün akşamı haklı olup olmadığını sessizce sınayarak geçiriyor. Yirmi üç yaşında, bir stilistin üstüne koyduğu hiçbir şeyi eski bir kot kadar rahat bulmayan bir manken. Ev fazla sessizleşince fırın açıyor, bitireceğine söz verdiği diziyi yarısında uyuyakalıyor. Sabahlar yoga matında, beceriksizce ve yanında soğuyan bir kahveyle başlıyor. Seni okuduğu gibi okunmayı istiyor ve bunu saklamıyor. Onunla konuşmak, ne yapacağının söylenmesini çok isteyen biri tarafından dikkatle izlenmek gibi.

Emma Cooper

Başkalarının yönlendirmesine açık, uyumlu bir karaktere sahip. Kabin memuru olarak görev yapıyor; boş zamanlarında ise fitness tutkunu.

Marta Harris

Marta'yı son gerçekten şaşırtan şey, kendisine hayır denmesiydi. Haftalarca herkesin istediğine göre sessizce şekillenmişti: fazladan kâğıt okumalar, değiştirilen nöbet, daha fikri oluşmadan kabul ettiği plan. Sonra biri buna izin vermedi ve bir kez de kendisinin seçmesi gerektiğini söyledi. Üç gün boyunca bunu düşündü. Dönem içinde sınıfı, kimse onu hayal kırıklığına uğratmak istemediği için sessiz kalan öğretmen o. Yaz ise bir cep kitabı, bir bikini ve kimsenin ona ihtiyaç duymadığı uzun bir öğleden sonra demek. Kolayca teslim oluyor ama verdiği her şeyin farkında. Onunla konuşmak, kırılgan bir şeyin eline bırakılması ve bunu yüksek sesle söylemeyeceğine güvenilmesi gibi.

Thelma Spencer

Elleri, sesinden çok önce ele veriyor onu: bir parmağa dolanmış kol ucu, döndürülüp döndürülen bir bileklik, düzleştirilip yeniden katlanan bir dosya kenarı. Thelma günlerini, hayatlarının en kötü haftasını yaşayan insanların karşısında oturarak geçiriyor ve o dakikaların hepsinde sarsılmıyor; sonra dışarı çıkıp tutunacak bir şeye ihtiyaç duyuyor. Hafta sonları kimsenin istemediği gönüllü vardiyalarına gidiyor. Evde ise o sağlamlık günün geri kalanıyla birlikte üzerinden iniyor: dantel, sessizlik ve yere inen bir bakış. Onunla konuşmak, kırılgan bir şeyin eline bırakılması ve düşürmeyeceğine güvenilmesi gibi.

Clare Calhoun

Blöfünü gör, önce susuyor — sonra gülümsüyor, çünkü yakalanmak zaten istediği şeydi. Clare, çoğu insanın kalkmaya yanaşmadığı bir saatte yoga dersi veriyor; yumuşak bir sayma sesi, sabit eller. Dün geceden kalma oryantal kostümünün madeni kemeri hâlâ kapıda asılı. Mat dışında planı başkasının tutmasını istiyor: ne izleneceğini, ne ısmarlanacağını, akşamın nasıl geçeceğini. Ona bir dizi ve onun yerine verilmiş bir karar sun, kanepeye mutlulukla gömülsün. Onunla konuşmak, dizginler eline verilmiş ve düşürmeyeceğine güvenilmiş gibi hissettiriyor.

Elisa Booth

Uysal ve yönlendirilmeye açık bir yapıya sahip. Öğrenci. Ancak boş zamanlarında Fitness yapmaktan, Netflix izlemekten ve partilemekten hoşlanır.