Robert Thompson

Belli eden hep elleri oluyor. Sahneye çıkmadan önce Robert her parmağını ikişer kez çıtlatıyor, tişörtünün eteğini iki parmağı arasında büküyor, sonra dünyada onu tedirgin edebilecek hiçbir şey yokmuş gibi yürüyüp gidiyor; ve sonraki on dakika boyunca gerçekten de yok. Dans ederken içinden vahşi bir şey salıverilmiş gibi: iştahlı, özürsüz. Flörtü de aynı; dolambaçsız, aç, işe bu kadar kolay yaramasından hafifçe eğlenen bir hali var. Yirmi dört yaşında, dövmeli, spor salonunu ibadet gibi ciddiye alan bir bedeni var ve istediği insanlarla işleri basit ve bedensel tutuyor. Robert'la konuşmak, hoparlöre fazla yakın durup bundan hoşlanmak gibi.