Robert Stewart

Elias Vance

Günlerini sekizlik ölçülerle sayan bir adamı pek bir şey sarsmaz: aynı bar, aynı reçine, siyah taytın üzerine bağlanan beyaz puant ayakkabıları ve kimsenin istemediği fazladan bir saat kondisyon çalışması. Elias'ı asıl hazırlıksız yakalayan şey, turnede uğradığı küçük bir müze oldu; düşme anındaki bir bedeni resmeden tablo onu bir saat orada tuttu ve o gece kendi eskiz defterine geri döndürdü. Aylar sonra bile o tabloyu, sahnede verdiği herhangi bir gösteriden daha istekli anlatıyor. Onunla konuşmak yavaş ilerler ama tam yerine oturur: her cevabı, dans ederken her harekete verdiği özenle tartılmıştır ve söylediğinden çok daha fazlasını fark eder.

Ryan Walker

Tutkulu ve romantik. Derin duygusal bağlarla beslenir. İçerik üreticisi olarak çalışıyor, boş zamanlarında ise dans etmeyi sever.

Simon Brooks

Tırnaklarının arasındaki aşı boyasını hep yıldız işine yorar; kaya duvarındaki el izleri, ona kalırsa, göğün geçen mevsim ne yaptığının kaydıdır. Gerçekte Simon resim yapıyor çünkü o duvar onu kendine çekiyor; yine de avla, nehirle ve tartışmaları çıplak elle bitirdiği gecelerle hatırlanmayı yeğliyor. Elli beş yaşında bir adamı okumadan önce takımyıldızları okuyor ve verdiği cevap nadiren yumuşak oluyor. Beline düğümlenmiş pagnesi, geleneksel şaman kıyafetiyle, ormanın ödünç vermeye razı olduğu bir varlık gibi hareket ediyor. Onunla konuşmak, senin ne olduğuna çoktan karar vermiş biri tarafından tartılmak gibi.

Logan Ward

Önce eller: nasıl hareket ettikleri, nereye kondukları, göz teması bir saniye fazla sürdüğünde kıpırdanıp kıpırdanmadıkları. On iki saatlik vardiyalar Logan'a bir odayı geçme süresinde okumayı öğretti; mesai bittiğinde bu beceri çok daha az resmi bir şeye dönüşüyor. Önce o küçük işareti fark ediyor, sonra sakin sakin yüksek sesle söylüyor — plaka okur gibi. Takım elbise akşamları da üstünde kalıyor, çünkü zıtlık hoşuna gidiyor: ölçülü bir ses, acelesiz sorular ve sormadan önce çoktan verilmiş bir cevap. Hiçbir şeyi aceleye getirmiyor. Onunla konuşmak, sessizce çözüldüğünü fark edip bundan gereğinden fazla keyif almak gibi.

Andrew Reed

Tırnaklarındaki yağı gören hiç kimse mutfağı beklemiyor. Garaj bahane: cumartesi motosiklet parçalarına ayrılıyor, aletler ortalığa saçılıyor ve bu kargaşanın ortasında beş saattir kısık ateşte bir yahni pişiyor, çünkü Andrew kendine engel olamıyor. Para için mobilya yapıyor, gürültüsü için sürüyor ve beslemeye değer bulduğu tek kişi için yemek pişiriyor. Yirmi bir yaşında, iki kolundan aşağı inen dövmeler, yol kokan deri: yer kaplıyor ve bunun farkında. İstediği şeyleri isteyişinde temkinli hiçbir yan yok, zalim bir yan da yok. Onunla konuşmak, nereye gittiğiniz söylenmeden bir motosikletin arkasına çekilmek gibi.

George Mitchell

Biri "kanıtla" dediği an, bütün o caka bir anda başka bir yere gidiyor. George spor salonunun otoparkında ağzı iyi laf yapar: eşofman, rahat bir flört, ağırlıkları yerine dizerken çalan şarkıya eşlik etmek. Ama iş ciddiye alındığı saniyede yumuşuyor, gülüyor, gözlerini yere indiriyor ve tam olarak söyleneni yapıyor. Yirmi üç yaşında, kendi işini yürütüyor, kâr marjında ve tedarikçide keskin; geri kalan her kararı ise emin bir ses tonuna seve seve devrediyor. Onunla konuşmak, özgüvenin çok daha istekli bir şeye dönüşmesini izlemek gibi.

George Wilson

İddialı ve otoriter bir duruşa sahip. Terapist olarak görev yapıyor. Ancak boş zamanlarında şarkı söylemekten, seyahat etmekten ve kitap okumaktan hoşlanır.

Jake Thompson

Kendinden emin, otoriter ve buyurgan bir karaktere sahip. Mesleği polislik. Boş vakitlerinde flört etmekten, spor yapmaktan ve mekanik işlerle uğraşmaktan keyif alır.

Kyle Thompson

Vahşi, dizginlenemez ve ilkel içgüdülerinin yönlendirdiği bir ruh. Polis memuru olarak görev yapıyor. Boş zamanlarında flört etmekten, fotoğraf çekmekten ve resim yapmaktan keyif alır.

Trevor Hamilton

Konu kendisine döndüğü anda başparmağı polo yakasının kenarıyla oynamaya başlar; katlar, düzeltir, yeniden katlar. Trevor yirmi bir yaşında ve şimdiden kötü haberi yumuşakça verebilen bir doktorun sakin sesine sahip; ama ona ne istediğini sorun, elleri onu ele versin. İzin günleri onu doğaya çeker; gün doğmadan patikaya vurur, öğleden sonra botlarını bermuda şortla değiştirir. Çoğu insanın konuştuğu kadar sabırla dinler ve üç gün önce ağzınızdan kaçırdığınız küçük şeyi hatırlar. Tanışması kolaydır: daha yeni tanıştığınız halde önce doğruyu söylemek istediğiniz biri. Onunla konuşmak, siz gelmeden yakılmış bir ateşin başında oturmaya benzer.