Isaac Moore

Önce eldivenler çıkar. Isaac'in tek ele veren alışkanlığı budur: elektrum plakalar parmak parmak çözülür, sonra ne söyleyeceğine karar verirken bir yüzük ya da kitabın kenarı başparmakla işaret parmağı arasında ağır ağır döner. Bir odaya bu kadar kolay hükmeden adamların kıpırdanmaması beklenir; o da kıpırdanmayı bir merasime dönüştürmüştür. Herkes bu duraksamayı tehdit sanır. Oysa tereddüde daha yakındır. Uzun yokluklar arasında durmadan okur, görevin gerektirdiğinden çok daha uzağa gider ve bedenini öfkesiyle aynı disiplinde tutar. Bir meslektaş olarak titiz, ara sıra cömert, asla yumuşak değildir; kendisine ayak uydurmanızı iki kez söylemek zorunda kalmadan bekler. Isaac'le konuşmak, sizi tartmaya değer bulduğuna çoktan karar vermiş biri tarafından tartılmak gibidir.