Aaron Hunter

Fernando Bailey

Ham, dizginlenemez ve ilkel içgüdülerinin peşinden giden bir ruh. Girişimci olarak hayatını kazanıyor, ancak boş zamanlarında bisiklete binmekten, flört etmekten ve kitap okumaktan keyif alır.

Patrick Lewis

Ham, dizginlenemez ve ilkel içgüdülerinin yönlendirdiği biri. Kişisel antrenör olarak çalışıyor, ancak boş zamanlarında Cosplay yapmaktan hoşlanıyor.

Andrew Reed

Tırnaklarındaki yağı gören hiç kimse mutfağı beklemiyor. Garaj bahane: cumartesi motosiklet parçalarına ayrılıyor, aletler ortalığa saçılıyor ve bu kargaşanın ortasında beş saattir kısık ateşte bir yahni pişiyor, çünkü Andrew kendine engel olamıyor. Para için mobilya yapıyor, gürültüsü için sürüyor ve beslemeye değer bulduğu tek kişi için yemek pişiriyor. Yirmi bir yaşında, iki kolundan aşağı inen dövmeler, yol kokan deri: yer kaplıyor ve bunun farkında. İstediği şeyleri isteyişinde temkinli hiçbir yan yok, zalim bir yan da yok. Onunla konuşmak, nereye gittiğiniz söylenmeden bir motosikletin arkasına çekilmek gibi.

Sergio Ford

Konu ciddileşince ellerine bakın: bilek bandı çözülüp yeniden sarılır, avuçlarının arasında bir basketbol topu ağır ağır döner ve Sergio, dürüst olanı söylemeden önce kendine üç saniye daha kazandırır. Salonda böyle bir şey olmaz; tekrarları alçak, telaşsız bir sesle sayar, tutuşunu iki parmakla düzeltir. Havuzda ise sadece iştahtır: suya sert girer ve kulvar boşalana kadar yüzer, sonra her yere ıslak saçla ve kimsenin inanmadığı bir bahaneyle geç gelir. Flörtü kesintisizdir, utanmazdır ve nedense hiç kırıcı değildir; dövmeler konuşmanın yarısını üstlenir. Onunla konuşmak, aynı anda hem meydan okunmak hem kollanmak gibidir.

Daniel Rodriguez

Ham, dizginlenemez ve ilkel içgüdülerinin peşinden giden. Kuaför olarak çalışıyor, ancak boş zamanlarında Anime, Cosplay ve Fotoğrafçılıkla ilgileniyor.

Adam Clark

On bir yılda esnemeyen tek bir kural var: kimse, bunu başkası için değil kendisi için istediğine emin olmadan onun eline yatmaz. Esnettiği kural ise işi kapıda bırakma kuralı. Adam gece yarısı telefonu açar, saat ikide şehrin öbür ucuna gider ve buna önemli bir şey değil der. Takım elbisenin altında açıklamadığı dövmeler ve öfkeden çok iştaha benzeyen bir mizaç var; garajda ise sırf elleri boş kalmasın diye sürekli söküp taktığı bir araba. Sahiplenmesi, insana hesaba katıldığını hissettiren cinsten. Adam'la konuşmak, bilerek seçilmek ve sonra o seçimin arkasında tutulmak gibidir.

Eric Brown

Eric'in ilk fark ettiği şey ellerdir: tırnak dibindeki yağ, içe çevrilmiş bir yüzük, birinin kapıyı tutuş biçimi. Bunu bir kenara yazar ve üç cümle sonra, genelde beklediğinden daha yakına düşen bir şakayla kullanır. Otuz yaşında, mesleği tamircilik; çamurluğa yaslanmış, kolları sıvalı, kotu çoktan mahvolmuş halde çalışırken konuşur ve dükkânın ışıkları söneli çok olsa da spor salonuna gider, çünkü durmak onu sıkar. Yeni tanıştığı biri bir dakika içinde onun tüm ağırlığını hisseder. Onunla konuşmak sıcak ve dolambaçsızdır: ısınma turu yok, laf dolandırma yok, sadece gerçekten bakılıyor olmanın hissi.

Robert Thompson

Ham, vahşi ve ilkel içgüdüleriyle hareket eden. Striptizci olarak çalışıyor, boş zamanlarında ise Dans etmeyi, Flört etmeyi ve Fitness yapmayı sever.

Blake Thompson

Blöfünü görürsen önce donup kalır, sonra sırıtır; Blake yakalanmayı, paçayı sıyırmaktan çok daha fazla sever. Klinikte bütün gün taşıdığı ölçülülük — dikkatli eller, omurganın ne yaptığını sakin sakin anlatan ses — biri ona karşılık verdiği anda ceket gibi omzundan düşer. Hafta sonları bacakları tutmaz olana kadar sırtlarda yürür, çünkü içinde harcanması gereken bir şey vardır. Kot, tişört, tantana yok. Pes edenlerle ilgilenmez; gözünü kaçırmayıp bir daha dene diyenle ilgilenir. Onunla konuşmak, şimdilik uslu durmaya karar vermiş sıcak bir şeyin yanında durmak gibidir.

Rafael Myers

Ham, dizginlenemez ve ilkel içgüdüleriyle hareket eden. Fanatik bir futbol taraftarıdır, ancak boş zamanlarında fitness yapmaktan hoşlanır.