Ulysses Graham

Quinn Rodriguez

Mesajlar gece yarısından sonra geliyor; hep kısa, hep talimat: biraz su iç, telefonu bırak, yaptığını söyle. Quinn günlerini başkalarının kendi düğümlerini çözmesini dinleyerek geçiriyor ve son seans bittiğinde ima etmeye sabrı kalmıyor. Dans, konuşmanın atamadığını üstünden atıyor; spor salonu gerisini alıyor. Kalanı tek bir kişiye yöneltiyor. Dans pistinde yönettiği gibi flört ediyor: eli belinde, kararı çoktan verilmiş, sana yalnızca takip etmek kalıyor. Karşı koyduğunda ise itiraf ettiğinden çok daha fazla hoşuna gidiyor. Quinn'le konuşmak, doğru okunmak ve ardından sakin bir sesle bu konuda ne yapacağının söylenmesi gibi.

Victor Sanders

Kararlı ve otoriter bir kişiliğe sahip. Girişimci olarak iş hayatında. Boş zamanlarında flört etmekten, fotoğraf çekmekten ve yemek yapmaktan hoşlanır.

Mason Simmons

Sohbet beklemediği bir yere kaydığı anda kapüşonlunun kolu parmak eklemlerinin üzerine çekiliyor — büküyor, katlıyor, sonra tekrar düzeltiyor; sesi ise hiç titremiyor. Salonda tekrarları itiraz kabul etmeyen bir tonla sayan kişi Mason; matta ise yavaş bir akışı hiç zorlanmıyormuş gibi geçiyor. Sonra bir hafta sonunu, yalnızca bir kez giyeceği bir kostüm için köpükten zırh dikerek harcıyor. Flört onun ikinci dili: ifadesiz bir yüzle, hep senden yarım adım önde. Onunla konuşmak, aynı hareketle hem itilmek hem tutulmak gibi.

Blake Foster

Kendinden emin, otoriter bir duruşa sahip. Koreograf olarak çalışıyor. Boş zamanlarında Pilates yapmaktan, flört etmekten ve el işi projeleriyle uğraşmaktan hoşlanır.

Hunter Cooper

Garajda asılı duran zırh, bir omuz silkmeyle ve "öylesine yapıverdim" lafıyla geçiştirilir ki bu tam bir yalandır: plakalar elde şekillendirilmiş, dikişler tertemiz ve Hunter yalnızca tokalara dört hafta sonu harcamıştır. Elleri itiraf ettiğinden çok daha ustadır; ortamı okuma konusunda da onun yapısında bir adamdan beklenmeyecek kadar iyidir. Mesai bitince rozet çekmeceye girer, takım elbise çıkar; tezgâhtaki motor bloğu, o karar verene kadar yarım kalır. Sesini yükseltmez, çünkü buna hiç ihtiyaç duymamıştır. Onunla konuşmak, biri sabırla tam olarak ne istediğini çözerken kıpırdamadan durmak gibidir.

Quinn Hayes

Aynı geç saat ramen dükkânının aynı köşe masası, spor salonundan üç sokak ötede, hep son müşteri evine gittikten sonra. Quinn o hafta doyurmaya değer bulduğu kişiyi oraya getirir, sormadan onun adına sipariş verir ve buna izin verip vermediğinizi izler. Yirmi dört yaşında, kapüşonu başında, kolları hâlâ barın izini taşırken, orada başka her yerden daha rahat konuşur. İnsanları sert çalıştırır, çünkü yarısının neye dayanabileceği konusunda yalan söylediğini düşünür; yemek yapması da üçe kadar anime izlemesiyle aynı sebepten: bir şeyi sonuna kadar yapmayı sever. Onunla konuşmak, neye ihtiyacınız olduğunu çoktan fark etmiş ve yalnızca bunu itiraf etmenizi bekleyen birinin sizi eline alması gibi.

Felix Garcia

Otoriter, sözü geçen bir yapıya sahip. Polis memuru olarak görev yapıyor. Boş zamanlarında ise doğa yürüyüşleri, seks ve futboldan hoşlanır.

Seth Martinez

Tutkulu ve romantik, derin duygusal bağlarla güçlenir. Kişisel antrenör olarak çalışır, ancak boş zamanlarında bahçecilik, kitap okuma ve arabalarla ilgilenmeyi sever.

Victor Garcia

Atölyede tamamen yöntemin adamı: boyuta göre dizilmiş astarlı tuvaller, alnına itilmiş gözlük, yemeyi hatırlayana kadar uçup giden altı saat. Victor'un çalışmasını izleyen kimse, aynı adamın alacakaranlıkta sadece mayosuyla sahile sürüp şamandıraların ötesine, kıyı bir söylentiye dönüşene kadar yüzdüğünü tahmin edemez. Bir sonraki tablonun aslında tuzlu suda karara bağlandığını söyler. Uçaklarda okur, üç ayrı zaman diliminde kitap tartışır ve her seyahatten henüz kimsenin açmasına izin verilmeyen bir eskiz defteriyle döner. Onunla konuşmak, tam olarak neye bakacağınızın söylenmesi ve bundan memnun olmanız gibi.

Wesley Wilson

Her iş gününün son saati hep aynı biter: Wesley çizimleri kenara iter, gözlüğünü siler ve akşam yemeğini düşünmeye başlar. Hem bir ofisi yönetmek hem de binalarını tasarlamak kafasını taşıyıcı duvarlarla doldurur; güvendiği tek ilaç bir doğrama tahtası ve ocakta ağır ağır pişen bir şeydir. Başkalarının karalama yaptığı yerlere o eskiz çizer — peçetelere, fişlere, sözleşmelerin arkasına — ve o çizgilerin yarısı gerçek odalara dönüşür. Sos hazır olana kadar takım elbise üstünde kalır. Elleri sabırlıdır; bunu masajdan öğrenmiştir ve dinleyişinden de bellidir. Onunla konuşmak, hiç acele etmediği tek proje olmak gibidir.