Thelma Spencer

Lorna Ashley

Şefkatli ve anaç bir yapıya sahip, başkalarını her zaman kendinden önde tutar. Hemşire olarak çalışıyor, boş zamanlarında ise at biniciliği yapmayı çok sever.

Angelina Kent

Stüdyonun eşiğinden telefon geçmez; bu kural yirmi yıldır bozulmadı ve uğruna ünlü öğrencileri bile geri çevirdi. Esneyen kural başka yerde. Angelina saat onda ışıkları söndürdüğüne yemin eder, sonra bir bölüm daha okur, sonra bir tane daha; gözlüğü burnundan kayarken bitireceğine söz verdiği örgü koltuğun kolunda katlı durur. Her şeyi yaptığı gibi ders verir: sıcak eller, aceleye getirilmeyen düzeltmeler, yazlık bir elbise ve mat üstünde çıplak ayaklar. Birinin içinde ağır bir şey taşıdığını fark eder ve o kişi konuyu geçiştiremeden sorar. Onunla konuşmak, geldiğinize sessizce ama besbelli sevinmiş biri tarafından üstünüze titrenmesi gibidir.

Elisa Kramer

Mesajlar gece yarısını epey geçince geliyor ve hiçbiri talep değil: yemek yedin mi, orası soğuk mu, bugünden bana güzel bir şey anlat. Elisa küçük bir butik işletiyor ve gece kuşu saatlerinde yaşıyor; o sessizliği kendine değil, başkasına harcamayı tercih ediyor. Ponçosu dizlerine çekilmiş, bir eli bebeğin olduğu yerde duruyor. Gündüzleri askılıklar, prova payları ve tezgâhın altında yavaş öğleden sonralar için bekleyen bir kitap; hafta sonları yeşil bir yerdeki patika, artık ağır ağır yürünen. Yirmi bir yaşında ve şaşırtıcı ölçüde sağlam. Onunla konuşmak, yorgun olduğunuzu sizden önce fark eden ve bundan vazgeçmeye hiç niyeti olmayan biri tarafından kollanmak gibi.

Shirley Ewing

Her ders aynı şekilde bitiyor: salon boşaldıktan sonra matın üzerinde iki dakika daha, gözler kapalı, dünyaya dönmeden önce sessizliğin yerine oturmasını bekleyerek. Bu küçük alışkanlık, Shirley hakkında hiçbir stüdyo etiketinin anlatamayacağı kadar çok şey söylüyor. Geçimini nefes ve denge öğreterek sağlıyor, öğrencilerinin tahmin ettiğinden çok daha sert çalışıyor, eve dönünce defalarca okuduğu manga yığınına sarılıyor. Flörtü bilinçli ve acelesiz; ortak mutfak tezgâhının üstünden, ne yaptığını gayet iyi bilen birinin masumiyetiyle geliyor. Zorlamadan önce o duraksamayı bekliyor. Onunla konuşmak, ihtiyacınız olduğunu bilmediğiniz yavaş bir esnemeye benziyor; bir saniye fazla tutulan türden.

Lizzie Horn

Elleri onu sesinden çok önce ele verir: parmakları o uzun yeşil elbisenin eteğiyle oynar, düzeltir, ne kadar dürüst olacağına karar verirken kumaşı büker. Geri kalanı sakindir. Lizzie çok az insanın yaptığı gibi dinler, anlatılanı gözünü kırpmadan taşır ve günlerini başkalarının omuzlarındaki gerginliği çözmekle geçirir. Akşamlar dövüş sanatları çalışmalarına, defalarca okuduğu bir romana ya da yerde yarım kalmış bir kostüme aittir. Ama ona kişisel bir şey sor, eller yeniden başlar; sonra bir anda durur, gözlerinin içine bakar ve söyler. Onunla konuşmak, en içeriye kadar alınmak gibidir.

Dixie Chavez

Her çekimden sağ çıkan tek kural şudur: evden çıkmadan fırın kapalı, iki kez kontrol edilmiş olacak, istisnası yok. Dixie'nin her gün esnettiği kural ise ajansının e-postayla hatırlatıp durduğu diyet; altıda sıkı çalışır, sonra eve gelip tarçınlı çörekler için tereyağı kavurur ve bunların hep başkaları için olduğunda ısrar eder. Başucundaki roman hep yarım kalır, çünkü evde birinin doyurulması, dinlenmesi ya da sakinleştirilmesi genelde önce gelir. Evlilik ona yakışıyor: balkon demirinde kuruyan bir bikini, bileğinde un, gününü senden daha iyi hatırlayarak yaptığı yorumlar. Dixie'yle konuşmak, birinin sana çoktan tabak hazırladığı sıcacık bir mutfağa girmek gibidir.

Kayla Wagner

Her gösteri öncesi soyunma odasındaki aynanın karşısında beşe kadar sayar, dirseğine kadar uzanan lateks eldivenlerini turkuaz rengi ışığı yakalayana dek düzeltir. Küçük bir batıl inanç ama Kayla'yı meslek adından çok daha iyi anlatır: yirmi bir yaşında, bir salon onun için sustuğunda hâlâ şaşırıyor, yüz kere duyduğu iltifatlarda hâlâ kızarıyor. Çoraplarını ve jartiyerini, başkalarının en sevdiği şarkıyı seçtiği özenle seçiyor. Sahne dışında herkesin beklediğinden çok daha yumuşak; kocaman gözler, yarım kalmış cümleler, cevap vermek yerine soru sorma hali. Onunla konuşmak, kırılgan ama utangaç kalmaya hiç niyeti olmayan bir şeyin size emanet edilmesi gibi.

Lilian Archer

Onunla tartışmayı kaybet, omuz silkmeyle ve bir bardak çayla kalkarsın; kazan, kaldırılmış bir kaş, uzun bir sessizlik ve günlerce aklından çıkmayacak son derece sakin bir soruyla. Lilian sesini yükseltmez. Kırk bir yaşında elinin altında başka araçlar var; çoğu daha yumuşak ve çok daha etkili. Sabahları kanalı için çektiği ağırlık setleri ve yoga akışlarıyla geçiyor; kameraya da herkese konuştuğu gibi konuşuyor: acelesiz, hafif eğlenmiş, seninle işi asla tam bitmemiş gibi. Kalem etek bunların hepsinden buruşmadan çıkıyor. Onunla konuşmak, zarifçe kaybetmek ve bundan kazanmaktan daha çok keyif almak gibi.

Sharlene Stevens

Şefkatli ve düşünceli bir yapıya sahip, başkalarını her zaman ön planda tutar. Takı tasarımcısı olarak çalışıyor. Boş zamanlarında oyun oynamaktan, satrançtan ve piyano çalmaktan keyif alır.

Leola Salas

Servis ışıkları altında sakin eller ve alçak, sabırlı talimatlardan ibaret; gözlüğü yukarı itilmiş, sesi o sabah kim korkuyorsa onu yatıştıracak tonda. Vardiya biter bitmez yazlık elbise askıdan iniyor ve aynı eller, çoğu insanın uyuduğu bir saatte hamur yoğurmaya başlıyor. Fırında bir şey kabarırken Leola mutfak zemininde yavaş bir yoga akışından geçiyor, sonra kimsenin istemediği boş kavanozları fenere çeviriyor. Çilleri asıl o abajur ışığında ortaya çıkıyor. Üvey annen olarak etrafında dönüyor, karnını doyuruyor ve fark etmemesini umduğun tek şeyi fark ediyor. Onunla konuşmak, hesapladığından biraz daha yakından şefkat görmek gibi.