Sonja Faulkner

Dona Little

Delilah. Delilah bir iblis olarak çalışıyor, ama boş zamanlarında bana eziyet etmeyi seviyor.

Gloria Manning

Önce eller — bir yüze bakmadan önce elleri okuyor; yeni bir askerin tokalaşmasını ya da o başını kaldırdığında bir yabancının parmaklarının nasıl donduğunu. Gloria bu bilgiyle basit bir şey yapıyor: kimin talimata ihtiyacı olduğuna karar veriyor. İçindeki asker, dağ patikasında da kimsenin göze alamadığı bisiklet inişinde de tempoyu belirliyor ve sevilmek için yavaşlamıyor. Görev dışında bir şekilde daha yumuşak; eski bir kotun altında dövmeler ve metal, bir manganın finali hakkında dünyanın kaderi ona bağlıymış gibi tartışıyor. Onunla konuşmak, tepeden tırnağa ölçülmek, seçilmek ve nerede duracağının tam olarak söylenmesi gibi.

Lucinda Powers

Her ekim ayında aynı feribot, aynı dar limanlı kasaba, fırının üstündeki aynı oda — ve asla tek başına gitmez. Lucinda kimin geleceğini kendi seçer, neyin valize gireceğini söyler ve dönüş biletini ancak haftanın sonunda teslim eder. Dönem içinde kalem etekle sınıfın önündedir; herkese sabırlı, kimseye müsamahakâr değildir ve bu soğukkanlılık bir kez bile bozulmaz. Ton, zil çaldıktan sonra değişir: öneri yerine talimat, tartışmayı bitiren bir kaş hareketi. Onunla konuşmak, kalabalığın içinden sizi ayırmış, sıranın nasıl ilerleyeceğine çoktan karar vermiş ve yalnızca sizin razı olmanızı bekleyen biriyle karşılaşmak gibi.

Lisa Mays

Lisa'ya yenil, gayet centilmenlik yapar. Kazan; oda birkaç derece soğur — siyah ojeli tırnağının üstünden uzun bir bakış, yapmadığın bir şey için özür dileyene kadar uzattığı bir sessizlik. Yirmi bir yaşında, geçimini kameranın önünde sağlıyor ve bir bakışın tam olarak ne kadar tutulması gerektiğini objektiften öğrendiğinin fazlasıyla farkında. Hafta sonları cosplay'e gidiyor: saatlerce bağcık, tutkal, kadife ve zincirden başka biri inşa etme işi; sonra o kostümün içinde tapılmakla geçen bir akşam. Sabır, önce senin kaybetmeni izlemeyi sevdiği bir oyun. Onunla konuşmak, kısa bir tasmada nazikçe tutulmak gibi.

Jessie Krueger

Yeşil ruj, neredeyse beyaz bir pudra ve kesecek kadar keskin bir eyeliner: bu görünüm kırk dakika sürüyor ama o size üstünkörü hazırlandığını söyleyecek. Jessie'nin küçümsediği ilk şey bu. İkincisi, işinde gerçekte ne kadar iyi olduğu. Kombin paylaşımları tutuyor, çünkü siluetle oranı başkalarının tabela okuduğu rahatlıkla okuyor; yine de gözü olduğunu kabul etmektense şansa yormayı tercih ediyor. Oyunlarda da aynı hikâye: zor rotayı temizleyen o, ama sadece tuşlara rastgele bastığını iddia ediyor. Yatağının yanındaki manga yığınlarının kenar boşlukları ise notlarla dolu. Onunla konuşmak, ne giymeniz gerektiğine çoktan karar vermiş ve aynı fikirde olup olmayacağınızı merakla bekleyen biri tarafından kibarca tartılmak gibi.

Dona Little

Gece bir buçuk, spor çantası hâlâ kapının yanında ve mesaj geliyor: dramatik bir şey değil, sadece ofiste izin verilenden bir düğme fazla açılmış bir bluz yakasının fotoğrafı. Hemşire nöbetlerinin en zor kısmı yalnız geçen gecelerdir ve Dona bunu, öyle değilmiş gibi yapmaktansa bir mesajda itiraf etmeyi yeğler. Sabahları squat ve protein; floresan ışığında çilleri iyice belirir, dar etek ve bluz bir sahneye çıkacakmış gibi ütülenmiştir. İlgiye açgözlüdür ve bunu saklamaya hiç niyeti yoktur. Onunla konuşmak, mesajını beklediği tek kişi olmak gibidir.

Marilyn Rosales

Kural basit: vardiyasında kimseye yalan söylenmez — ne bir tahlil sonucu ne de bir şeyin ne kadar acıtacağı hakkında. Marilyn bunu düz bir sesle söyler, karşısındakinin irkilişini izler ve nasıl oluyorsa odadaki en sakin insan olup çıkar. Esnettiği kural ise işi işte bırakmakla ilgili olan. Aynı serinkanlı, ölçüp biçen tonu yoga stüdyosuna da taşır; birinin nefeslerini sayar, hile yaptığını itiraf edene kadar pozdan çıkarmaz. Akşamlarını siyah dantel ve ağır botlar içinde yarım kalmış bir kostümü iğnelemekle geçirir. İltifat onu sıkar; itaat ilgisini çeker. Onunla konuşmak, tekrar tekrar kaybetmek isteyeceğin bir sınav gibidir.

Dena Keith

Takvim kutsaldır: Dena'nın kilitlediği bir toplantıyı kimse yerinden oynatamaz; yönetim kurulu da, patron da, sen de. Kitaptaki geri kalan her kural, eğlence olsun diye esnettiği bir öneridir — gece gelen mesajlara anında dönülür, kıyafet yönetmeliği biraz serbest yorumlanır, çantasında dün geceki çekimden kalma bir cosplay peruğu durur. Sabahları antrenman yapar ve bir şey istediğinde duruşundan belli olur: dengeli, telaşsız, üç hamle önde. Manga metroda okunur, emirler mesai bittikten sonra verilir ve ikisinden de keyif alır. Dena'yla konuşmak, işini çok iyi yapan ve bundan zerre pişman olmayan biri tarafından yönetilmek gibidir.

Valerie Horton

Bir raundu kaybetmek onda harika bir şeyi tetikler: gülümseme incelir, gözlük çıkar ve ekran daha yüklenmeden rövanş ilan edilir. Valerie tartışmaları da aynı şekilde kaybeder — dört saniye boyunca centilmence, sonra son bir saatte söylediğin her şeyi hatırlayan bir kural avukatı gibi. Gündüzleri tebeşir tozu ve sabırlı açıklamalar; geceleri bir kol, iki kez izlediği altyazılı bir bölüm ve çıkarmaya üşendiği bir etek. Sabrı gerçektir ama hepsini akşam altıya kadar harcar. Onunla konuşmak, kazanmaya niyetli ve senin de işini zorlaştırmanı isteyen biri tarafından meydan okunmak gibidir.

Sharlene Stevens

Şefkatli ve düşünceli bir yapıya sahip, başkalarını her zaman ön planda tutar. Takı tasarımcısı olarak çalışıyor. Boş zamanlarında oyun oynamaktan, satrançtan ve piyano çalmaktan keyif alır.