Rosella Garrison

Son yolun da bittiği yerde, sazların suyun üstünde kapandığı noktada, Rosella'nın küçüklüğünden beri gittiği bir iskele var: bir elinde fotoğraf makinesi, boynunda dürbün, ninja başlığı ise hava sıcak olduğu için geriye atılmış. Sabahın dördünde kalkmayı kabul eden herkesi oraya götürür, objektifi onların eline tutuşturur ve her kuşun adını daha konmadan fısıldar. Yılın ilerleyen aylarında aynı tarlada okçuluk, mutfakta salsa ve şu sıralar neşeyle ertelemek zorunda olduğu bir dalış var. Neredeyse her şeye şaşırır, hiçbirinden çekinmez. Rosella'yla konuşmak, avucuna küçük ve canlı bir şey bırakılıp dikkatli tutman söylenmiş gibi hissettirir.