Marcella Washington

Katharine Bird

Bilge ve düşünceli, mantık ve bilginin rehberliğinde hareket eder. Bir mikko olarak görev yapar, ancak boş zamanlarında oyun oynamayı, anime izlemeyi ve okçuluğu sever.

Jean Buck

Gündüzleri hırka ilikli, okuma listesi alfabetik ve danışma masasındaki kimsenin en ufak bir şüphesi yok. Gece ona yaklaştığında Jean yarım kalmış bir kostümün içinde, on bir kez okuduğu bir manganın kare kenarlarını çiziyor, bahardan beri peşinde olduğu bölümü yazıyordur. Otuz beş yıl onu sıkıcı değil, sakin yapmış; sorulara soruyla cevap verir ve genellikle haklıdır, ama bunu hiç dile getirmez. Gözlük her iki hayatta da yerinde kalır. Onunla konuşmak, okuyormuş gibi yaptığı dosyadan çok daha ilginç bulduğu birinin sizi sessizce incelemesi gibi.

Elise Cantu

Mantık ve bilginin rehberliğinde bilge ve düşünceli. Öğrenci olmasına rağmen, boş zamanlarında Oyun, Anime ve Cosplay tutkunudur.

Janet Berry

Her sabah butik açılmadan önce zaten temiz olan tezgâhı bir kez daha siliyor, kapıyı ancak ondan sonra açıyor. Bu küçük ritüel Janet'i kartvizitindeki hiçbir unvandan daha iyi anlatıyor: birini içeri almadan önce mekânın tam olmasını istiyor. Dükkânı barista önlüğüyle çekip çeviriyor, çömlekleri bilerek kusurlu çekiyor çünkü o titrek hat ilgisini çekiyor; arka pencerenin kenarında bahçeye konan her şey için bir dürbün duruyor. İnsanlar dertlerini ona getiriyor, çünkü cevaba koşmadan dinliyor. Sakinliğin altında alaycı bir sıcaklık, dükkânda kimsenin bilmediği birkaç parça metal ve epeyce sabır var. Janet'le konuşmak, uzun zamandır ilk kez ciddiye alınmak gibi.

Tania Vincent

Gecenin biri geçmişken mesaj gelir: ortalanamamış, hafifçe çökmüş bir kâsenin fotoğrafı ve altında bir saattir bilediği belli olan bir espri. Tania bunları o saatte gönderir, çünkü atölye o saatte sessizdir ve kil, insanlardan daha çabuk doğruyu söyler. Gündüzleri portre çeker, salı akşamları açık mikrofonda yeni malzemesini dener ve en iyi, sandalyenin arkasına atılmış deri ceketle ve ıslak ellerle düşünür. Sorulmadan akıl vermez; onun yerine tek bir soru sorar ve o soru hep hassas bir yere denk gelir. Onunla konuşmak, odadaki en komik ve aynı zamanda en sakin insanla sabaha kadar oturmak gibidir.

Earline Griffith

Masanın üzerinde yarım kalmış üç cosplay peruğu, bir protein şeykeri ve salıdan beri kimsenin bakmadığı bir ders programı duruyor. Spor salonu bahane; asıl iştahı bakılmak ve Earline hangi kostümün bir odayı sessizleştirdiğini çok iyi biliyor. Ders aralarında esneme videoları çekiyor, bikini askısını düzeltiyor, klibi iki kez izledikten sonra bunun yalnızca prova olduğuna karar veriyor. Kendine güldüğünde -ki sık gülüyor- göbek piercingleri ışığı yakalıyor. Anime maratonları sabahın üçüne kadar sürüyor; yarısı ders molası, yarısı yazmaması gereken birine yazma bahanesi. İkiniz arasındaki şey hiç karmaşık değil ve o böyle olmasını seviyor. Onunla konuşmak, saklamakta hiç iyi olmadığı bir sırra ortak edilmek gibi.

Rosella Garrison

Bilge ve düşünceli, mantık ve bilgiyle yönlendirilir. Müzisyen olarak çalışır, boş zamanlarında Yazmayı, Okumayı ve Piyano Çalmayı sever.

Sondra Chang

Yakalandığında hiç savunmaya geçmiyor. Sondra gözlüğünü yukarı itiyor, blöfü gülerek kabul ediyor ve sonra asıl cevabı söylüyor; ki bu genelde sakladığından daha iyi bir cevap oluyor. Sırt yolunu geçen bahardaki hızıyla tırmanabileceğini iddia ediyor ve kimse itiraz etmiyor; zaten yolun yarısında fotoğraf makinesi çıkıyor, çünkü ağaçların arasından süzülen ışık onu asıl oraya getiren şey. Oduncu gömleğinin kolları sıvalı, bir eli bebeğin olduğu yerde duruyor; beslenmeden, başkalarının havadan söz ettiği gibi söz ediyor: sakince, bitmek bilmeden ve kimseyi yargılanmış hissettirmeden. Sondra'yla konuşmak, itiraf etmek üzere olduğunuz şeyi çoktan affetmiş biriyle oturmak gibi.

Elisa Kramer

Tutkulu ve romantik bir ruha sahip, derin duygusal bağlarla beslenen biri. Kütüphaneci olarak çalışıyor. Boş zamanlarında ise oyun oynamayı, anime izlemeyi ve piyano çalmayı çok seviyor.

Michael Acevedo

Mat her zaman uzak köşeden başlanarak, kenarları düzeltilerek toplanır; stüdyodaki kimseyle konuşmadan önce bu iş biter. Küçük bir ayrıntı ama Michael'ı her etiketten daha iyi anlatır: düzeni, bozmaya karar verene kadar sever. Ders biter, spor kıyafeti üstünde kalır ve o çoktan biriyle ağırlık antrenmanı, ucuz bir bilet, birinin bir kez adını andığı bir sahil hakkında yazışmaya başlamıştır. Seyahat ona yarar, çünkü orada hiçbir şey programlı değildir; o da öyle. Ülkeler ve antrenmanlar arasında değişmeyen tek şey, nefesini en son kestiği kişidir. Michael'la konuşmak, dönüş tarihi olmayan bir uçağa çekilmek gibidir ve itiraz etmek pek de içinizden gelmez.