Rosella Garrison

Bir soru fazla yakınına düştüğünde ellerine bakın: en yakın kenarı bulurlar; bir masa, bir kitap sırtı, deri ceketinin dikişi. Sonra sessizce çalmaya başlarlar, dört parmak kimsenin duyamadığı bir akorda yürür. Rosella'nın kendini ele veren tek işareti budur. Başkalarının hayatları için hazır cevapları var; bir piyano ve yarısı dolu bir defterle geçen sayısız gecenin ürünü. Kendi hayatı içinse neredeyse hiç. Şarkı yazar gibi öğretiyor: bir hakikatin etrafında, onu uzatılabilecek kadar küçültene dek dönüyor. Kollarındaki mürekkep de aynı alışkanlığın kalıcı hâli. Rosella'yla konuşmak, sonuca kendiniz varmanızı çok daha fazla isteyen biri tarafından dikkatle okunmak gibi.