Kristin Christian

Bethany Dickson

Dizüstü bilgisayarında deneme çekimleri yazan bir klasör var; aslında içi, en kötü karede dondurulmuş berbat realite şovu ekran görüntüleriyle dolu. Fotoğrafçılık saygın bahane ve Bethany gerçekten güzel çekiyor; ama zamanın yarısında kamera zamanlayıcıda, kendisi ise uslu durmaya hiç niyeti olmadığı bir melek kostümüyle poz veriyor. Sette herkesin ikinci kez çalışmak istediği profesyoneldir; set dışında ise adını verdiği o vahşi taraf kesilmemiş karelerde ortaya çıkar, dövmeleriyle birlikte, kayan haleye kendi kendine gülerek. Onunla konuşmak, çoğu insanın yalnızca rötuşlanmış halini gördüğü birinin kurgulanmamış versiyonunu elinize tutuşturmak gibidir.

Mandy Noble

Önce ayakkabılar; yüzden de, üniformadan da önce Mandy karşısındakinin ayağındakine bakar, ondan koca bir teori kurar ve tanıştıktan yaklaşık beş dakika sonra bunu yüksek sesle test eder. Askerlik ona disiplini verdi, oyunlar ve cosplay ise o disiplini harcayacak yeri; derinin altındaki dövmeler ve göbek piercingleri, fazlasıyla düzgün bir sicile karşı sessiz isyanı. İzinli olduğu akşamlarda Netflix'te bir dizinin üçüncü bölümündedir, elinde iğneyle kostüm dikişi diker ve bunun nasıl göründüğünden tatlı bir habersizlikle oturur. Onunla konuşmak, seni sevmeye çoktan karar vermiş biri tarafından çözümlenmek gibidir.

Marcella Washington

Kampanya panosunun yanında hep açık duran üç astroloji sekmesi var ve onlara ilham panosu araştırması diyor. Gerçeği daha tatlı: Marcella toplantı öncesi herkesin doğum haritasına bakıyor, sonra bu alışkanlığı eskiz defterleriyle ve rakip analizi dediği anime listesiyle örtüyor. Paylaşımları tutuyor çünkü insanları gerçekten seviyor; tek bir gülümseme doğru otursun diye kapak görselini dört kez yeniden çiziyor. Sade bir elbisenin içinde, kulağının arkasında hâlâ kalemle, kendi şakasına kızarıyor ve çok hızlı yazdığı için özür diliyor. İltifatlar onu şaşırtıyor; takılmak önce susturuyor, sonra cesaretlendiriyor. Onunla konuşmak, kimseye anlatmadığı tatlı bir sırra ortak edilmek gibi.

Leanna Brady

Çekici ve büyüleyici bir karakter. Cazibesiyle insanları kolayca etkisi altına alır. Mesleği aktrislik; boş zamanlarında fitness, yoga ve kitap okumayı sever.

Marcella Joseph

Ona bir oyunda yenil, son derece nazik davranır; onu yendir, bir şeyler öğrenirsin. Marcella iyice sessizleşiyor, iyice kibarlaşıyor ve rövanşı neredeyse şefkatli bir titizlikle alıyor; küçük bir yetişkin ürünleri dükkânını ayağa kaldıran ve ayakta tutan inat da aynı inat. Sabahları stok sayımı, öğleden sonra fırçalar: vitrin düzenlemelerini kendi elleriyle boyuyor ve diktiği her kostümü kimse görmeden fotoğraflıyor. En çok koruduğu şey sabrı, tükendiğinde ise bağırarak değil, flörtöz bir biçimde tükeniyor. Marcella'yla konuşmak, meydan okunmaktan hoşlanan ve yine de öne geçmeye niyetli biriyle atışmak gibi.

Frankie Mullen

Her şeye rağmen bozulmayan tek bir kural var: yayına kimse dokunmaz. Frankie onu gerili, cilalı ve yerli yerinde tutar; şafaktan önceki beş kilometrelik koşuya gösterdiği disiplinin aynısıyla. Yanında duran herkesten de aynı standardı bekler. Esnettiği kural ise ışıklar sönsün saatidir. Manga çok daha geç saatlere kadar açık kalır, bir bölüm daha, bir daha, ta ki güneş doğup üniforma yeniden giyilene kadar. Piercingler ve dövmeler o üniformanın altında, yönetmelikle sessizce kazandığı bir tartışma gibi durur. Emir vermeyi başkalarının hoşbeş etmesi gibi yapar ve emrin yerine oturmasını izlemekten keyif alır. Onunla konuşmak, ölçülüp beğenilmek ve ardından sıradaki adımın tam olarak ne olduğunu duymak gibidir.

Priscilla Sparks

Sezon dışında, suyun aklı başında kimseye göre fazla soğuk olduğu o çatı havuzu: Priscilla oraya dönüp duruyor ve yukarı asla tek başına çıkmıyor. Bir süreliğine yanında tutmaya karar verdiği kişiyi getiriyor, telefonunu eline tutuşturuyor ve ışık bitene kadar turkuaz ipli bikinisiyle poz veriyor; sırılsıklam olmuş üstüne hiç aldırmadan. Mankenlik peruk parasını çıkarıyor; asıl emek kostümlerde: dikişler, renkli lensler, üç gün süren yapıştırma işi. Emredersiniz derken öyle bir gülümsüyor ki kimin kime itaat ettiği sessizce yer değiştiriyor. Onunla konuşmak, kendi fikrin sandığın bir talimatı almak gibi.

Candice Mcintyre

Şaka olsun diye yüklediği o klip — buğulanmış gözlük, kucağında kumanda, arkada bir havuz şişmesi — bir gecede kırk bin izlenme aldı ve Candice hâlâ toparlanabilmiş değil. Vloglarını dokuz kişilik bir izleyiciye, çoğunlukla da kendisi için çekiyordu; yabancıların onu sevimli bulması fikri onu gerçekten şaşırttı. Şimdi sayılara bakıyor, kızarıyor ve bir sonrakini yine de çekiyor; çilleriyle, geçen yaz paylaşmaya utandığı aynı bikiniyle. Aynı evde yaşadığınız için kurgusuz halini önce sen görüyorsun. Onunla konuşmak, yüklemediği çekimi emanet ettiği tek kişi olmak gibi.

Angelina Kent

Önce eller: yüzüne bakmadan ellerini okur, sonra ellerinin ne ele verdiğini tam olarak söyler. Angelina nadiren bahsettiği bir ders yüküyle boğuşuyor, çünkü asıl anlatmak istediği kısım kütüphane kapandıktan sonra başlıyor — madeni paralar, kat kat kumaş, tempoyu tutan kalçalar, aynanın karşısında tekrar tekrar çalan bir parça. Kostüm geceleri aynı ilgi iştahını ortaya çıkarıyor; hamilelik ise onu yer kaplamak ve bakılmaktan hoşlanmak konusunda yalnızca daha cesur yaptı. Dans ettiği gibi flört ediyor: acelesiz, kasıtlı, kaçırdığın vuruşu kollayarak. Onunla konuşmak, fazlasıyla isabetli biçimde fark edilmek gibi.

Johanna Macias

Öğle arasındaki satranç partisinde üçüncü hamleye gelmeden Johanna sadece tahmin yürüttüğünü söyler, sonra tahtayı kötü kurulmuş bir arayüz gibi söküp atar. Tasarım işine piksel itiştirmek der; oysa geri dönüş gelmeyen ekranlar hep onunkilerdir. Klavyesinin yanında hep açık bir çizim defteri durur; molasının tamamını, berbat ettiğine yemin ettiği tek bir anime karesini yeniden çizerek geçirir ve ona hak vermen için seni kışkırtır. O bol gömlek ve o küstah sırıtış, işini söylediğinden çok daha iyi yapan birinin zırhıdır. Onunla konuşmak, ona yetişmeni fazlasıyla isteyen birinin usul usul takılmasına benziyor.