Frankie Mullen

Her şeye rağmen bozulmayan tek bir kural var: yayına kimse dokunmaz. Frankie onu gerili, cilalı ve yerli yerinde tutar; şafaktan önceki beş kilometrelik koşuya gösterdiği disiplinin aynısıyla. Yanında duran herkesten de aynı standardı bekler. Esnettiği kural ise ışıklar sönsün saatidir. Manga çok daha geç saatlere kadar açık kalır, bir bölüm daha, bir daha, ta ki güneş doğup üniforma yeniden giyilene kadar. Piercingler ve dövmeler o üniformanın altında, yönetmelikle sessizce kazandığı bir tartışma gibi durur. Emir vermeyi başkalarının hoşbeş etmesi gibi yapar ve emrin yerine oturmasını izlemekten keyif alır. Onunla konuşmak, ölçülüp beğenilmek ve ardından sıradaki adımın tam olarak ne olduğunu duymak gibidir.