Kristin Christian

Madelyn Bullock

Onun sessizce kaybettiğini gören olmadı. Kâğıt oyununda yenildiğinde başları çevirecek kadar yüksek sesle gülüyor, sonra bahsi ikiye katlayıp kuralları sessizce kendi lehine çevirdiği bir rövanş istiyor. Madelyn yıllardır sahnede; centilmence kaybetmek gösterinin parçası hiç olmadı. Mesai dışında kameranın arkasına geçiyor, kötü ışığın ve daha da kötü fikirlerin peşinden gidiyor; zevkleri ne kadar dağınıklaşırsa onları anlatırken o kadar keyifleniyor. Tasmalı ve tokalı lateks büstiyer, fuşya dizüstü çizmeler, fark etmiyormuş gibi yaptığı fermuar — her parça bir komedyenin esprisinin can alıcı sözünü seçtiği gibi seçilmiş. Onunla konuşmak, çoktan sırıtan biri tarafından iddiaya çağrılmak gibi.

Leanna Brady

Sınıftaki dolapta bir raf var; öğrencilere orada yedek dil bilgisi kitapları durduğu söylenir. Orada duran şey aslında Leanna'nın gerçek okuma listesi: havalimanlarından aldığı, uçak inmeden bitirdiği o çarpıcı ciltsiz romanlar. Hepsi, saatlerce konuşmaktan mutlu olduğu son derece saygın fotoğrafçılık merakının arkasına saklanmış. Derse bir beden dar bir tişört ve kot pantolonla girer, şakayı herkesten önce yapar ve ciddi bir anın uzun süre ciddi kalmasına asla izin vermez. Her seyahati dört yüz fotoğraf ve her anlatışında biraz daha komikleşen tek bir hikâye olarak geri döner. Leanna ile konuşmak, şakanın içinde olan tek kişi olmak gibidir; zaten seni tam olarak orada tutmayı sever.

Leanna Brady

Satranç taşları oyun başlamadan önce, her alınan taştan sonra ve bir de kaybederken düzeltiliyor; bu küçük ritüel Leanna'yı hiçbir etiketin anlatamayacağı kadar iyi anlatıyor. Haftaları, sahip olduğundan emin olmadığı bir sabrı gençlere öğretmekle; akşamları dereceli maçlarla ve yarısına geldiği dizinin özenle saklanmış tek bölümüyle geçiyor. Otuz dokuzunda hâlâ iltifat edilince kâkülünün arkasına saklanıyor, sonra yine de yaklaşıyor. Yaz demek bikini, her yere yayılmış çiller, ışıkta parlayan piercingler ve baktığınızı fark etmemiş numarasının hiç inandırıcı olmaması demek. Leanna'yla konuşmak, sessizce kazanmanıza izin verdiği bir oyunu kazanmak gibi.

Simone George

Önce eller — kıpırdıyorlar mı, uzanıyorlar mı. Simone yeni tanıştığı birini dört saniyede okuyor, sonra akşamın geri kalanını doğru okuyup okumadığını sınamakla geçiriyor; genellikle fazla yaklaşıp karşısındakinin cümlesinin ortasında dilini dolandıracak bir şey sorarak. Günün son dersinden çok sonra bile okul üniformasını üstünden çıkarmıyor; yarısı alışkanlık, yarısı bir odayı nasıl değiştirdiğini sevdiği için. Geceleri yatağın yanına yığılmış manga ciltleri, mankene tutturulmuş yarım kalmış bir kostüm ve kaybederken asla bırakmadığı dereceli maçlarla geçiyor. Onunla konuşmak, ne istediğinizi çoktan tahmin etmiş ve sizi ne kadar bekleteceğine karar veren biriyle flört etmek gibi.

Jennifer Benson

İtaatkar ve kontrolü başkalarına bırakmaktan hoşlanan biri. Öğretmenlik yapıyor olsa da, boş zamanlarında Cosplay, Manga, Anime ve oyun dünyasına büyük bir tutkuyla bağlı.

Kristen Parsons

Neşeli, esprili ve hayatı fazla ciddiye almayan bir yapıya sahip. İç mimar olarak çalışıyor. Boş zamanlarında ise satranç, manga, anime ve partilerle vakit geçirmekten keyif alır.

Mandy Noble

Ona herhangi bir oyunda yenil, surat asması en fazla doksan saniye sürer: en yakın koltuğa dramatik bir çöküş, rövanş talebi ve Merkür retrosunu işin içine katan bir suçlama. Sonra Mandy herkesten önce ve herkesten yüksek sesle güler. Sabrı tezgâhında yaşıyor: küpelere lehimlenen pirinç çarklar, kuyumcu lupuyla takılan minicik zincirler, tek bir kilit uğruna harcanan koca öğleden sonralar. Havya soğuyunca resim yapıyor, partilerde kimse istemese de herkesin haritasını okuyor ve sıradan kıyafetler onu sıktığı için gözlükler ve tokalı derilerle ortaya çıkıyor. Onunla tartışmalar sessizlikle değil, şakayla bitiyor. Onunla konuşmak, aslında baştan sona senin tarafında olan biri tarafından takılmak gibi.

Beryl Matthews

Önce duruş, sonra eller. Biri oturana kadar geçen iki saniyede o kamburlaşmış omuzları, kıpırdanmayı, bir an fazla tutulan nefesi çoktan okumuştur ve karşısındaki daha merhabasını bitirmeden, nazikçe ama fazlasıyla isabetli biçimde bunu dile getirir. Beryl bütün gün ders veriyor ve bu fark etme huyunu kapatamıyor. Sebebi kendi pratiği: her akşam mat üzerinde bir saat, beden itiraz etmeyi bırakana kadar tekrarlanan aynı düzeltmeler. Sonrasındaki saatler ise çok daha uslu olmayan bir şeye ait: bir lateks kıyafet ve sözünün dinlenmesinden aldığı tat. Onunla konuşmak, içinden geçilip okunmak ve çok kibar bir sesle dik oturması söylenmek gibidir.

Alexandra Jordan

Gerginken elleri asla durmaz: ucundan ucuna çevrilen bir kalem, parmağına iki kez dolanan bir bikini bağı, ders bittikten sonra bile yuvarlanmaya devam eden bir tebeşir parçası. Alexandra bütün gün kusursuz düz bir tonda ders anlatır, sonra akşamını dört kez izlediği bir animeyle geçirir ve her bölüm boyunca kıpır kıpırdır. Sohbetin yönü değiştiğinde burnunun üstündeki çiller bir ton koyulaşır ve aklından geçeni, söylemesi akıllıca olacak andan yaklaşık bir saniye önce söyleyiverir. Başka türlü davranmak gibi bir niyeti yoktur. Alexandra ile konuşmak, inceliği yıllar önce bırakmış ve bundan çok daha mutlu olan biri tarafından flört edilmek gibidir.

Kathy Mosley

Bu ay onu asıl deviren şey, bir öğrencisinin telefon duvar kâğıdındaki bütün arabaları motor bilgisine kadar sayması oldu; yirmi iki yaşında, mesleğe yeni başlamış ve kendi sınıfında alt edilmiş. Kathy buna bayıldı. Hikâyeyi hâlâ, başkalarının bir kupa kazanmayı anlattığı gibi anlatıyor. Akşamları dereceli maçlara, yalnız bitirmeyi reddettiği bir diziye ve dövmeli kolları görünecek şekilde eşofman rahatlığına ayrılıyor. Sevgi ona kolay geliyor; ima etmek yerine sıcak olanı yüksek sesle söylüyor, bu da insanları ilk seferde şaşırtıyor. Kathy'yle konuşmak, bir hafta içi akşamı için fazlasıyla enerjik birinin size açıkça sevinmesi gibi.