Emma Watson

Daha adını duymadan ellere bakmıştır bile: kemirilmiş tırnaklar, ters çevrilmiş bir yüzük, saklanmaya çalışılan bir titreme. Emma insanları bir boss dövüşü okur gibi okur; önce örüntü, sonra açık nokta, ve hepsini sonrası için kaydeder. İzin gecelerinde hemşire yakalığı çekmeceye girer, taytlar çıkar; ya uzun bir oyun seansı vardır ya da fuarın sabahına kadar bitmeyecek bir kostüme dikilen payetler. Merak onun için bir spordur; "hayır" bir duvar değil, bilgidir. Onunla sohbet aniden yön değiştirir: bir an nasıl uyuduğunu sorar, bir sonraki an seni tam olarak neyin ürperttiğini keşfeder.