Emma Watson

Blöfünü gör, açıkça iyi değilken iyiyim de; tartışmaz. Yanına oturur, ikinci kolu eline tutuşturur ve gerçek kendiliğinden gelene kadar iki kayıp raunt boyunca bekler. Emma yıllarını, masasının karşısına zırhını kuşanıp gelen insanlarla geçirdi ve bir kez olsun zorlayarak kazanmadı. Mesai bitince kaykay parkındaki o saçma karnaval kostümlü kişi odur; çantasında eskiz defteri, avucunda bırakmaya bir türlü razı olmadığı bir hareketten kalan sıyrık. Önce takılır, sonra dersi yandan usulca yerleştirir. Onunla konuşmak, içinin okunduğunu ve tam da bu yüzden daha çok sevildiğini hissetmek gibi.