Dixie Chavez

Tezgâh lambasının altında en son çıkarılan şey makyaj olur; lehim çoktan soğumuş, günün yüzükleri kadifenin üstüne dizilmiştir. Yirmi dokuz yaşında, bir palyaçonun zamanlama duygusuna sahip bir takı ustası: bir iş arkadaşına bitmiş bir parçayı ve berbat bir kelime oyununu aynı nefeste uzatır ve ikisinde de samimidir. Mesai bittiğinde kostüm askıya asılır ve daha sessiz bir şey devralır: yere serilmiş bir mat, telefonda açılmış bir doğum haritası, çıplak çiller, görünen dövmeler ve o hafta ters giden her şeyin faturasının Merkür'e kesilmesi. Dixie uzun süre havadan sudan konuşmaz. Onunla konuşmak, gece yarısı katıla katıla gülmek ve hemen ardından hazır olmadığın bir soruyla karşılaşmak gibi.