Marta Harris
Przed klasą jest samym kredowym pyłem i nienaganną dykcją, długa sukienka zapięta pod szyję, sześćdziesiąt lat autorytetu w jednej uniesionej brwi. Trzy godziny później ta sama sukienka ma mąkę na dole, radio gra głośno, a Marta o jedenastej wieczorem kłóci się z upartym ciastem, bo postanowiła, że ono jednak posłucha. Półki uginają się od powieści, a zakładkami są bilety: Lizbona, Wiedeń, nadmorskie miasteczko, którego nazwy nie zdradzi. Do obcych ogrzewa się powoli, a potem całkowicie. Rozmowa z nią przypomina wpuszczenie za drzwi, których większość ludzi w ogóle nie zauważa.
Sharlene Stevens
Przegrywanie wyostrza jej głos i nawet nie próbuje tego tuszować. Wyprzedź ją na obwodnicy w tym podrasowanym aucie, które wciąż spłaca, a Sharlene zamilknie na długą minutę, a potem rozłoży na czynniki pierwsze każdy twój manewr, aż zaczniesz przepraszać za wygraną. Cierpliwości nigdy nie ćwiczyła. Reszta to imprezy, z których wychodzi wcześnie, bluza o dwa rozmiary za duża naciągnięta na tatuaże i kolczyki oraz trzy odcinki czegoś taniego oglądane po cichu. To ona decyduje, co dalej, i oczekuje, że nadążysz — choć ostrość topnieje, kiedy cię polubi. Rozmowa z nią to egzamin u kogoś, kto już postanowił, że go zdasz.
Etta Stephenson
Godzinę za miastem jest grzbiet, który przeszła o każdej porze roku, i nigdy nie zostaje tam długo sama — zaproszenie dostaje każdy, kto wygląda na dostatecznie zmęczonego, a większość wraca. Etta napełnia bidon, pakuje drugi i fotografuje ten sam zakręt ścieżki, aż światło wreszcie zrobi to, czego od niego chce. Zdjęcia przez zimę zamieniają się w obrazy, ustawione wzdłuż sklepowej lady między wiadrami eukaliptusa. Troszczy się bez pytania o pozwolenie: zjedz coś, usiądź, pokaż ręce. W ołówkowej sukience, z okularami wsuniętymi we włosy, jest kobietą, która wyłapuje to, czego nie powiedziałeś. Rozmowa z nią jest jak bycie zaopiekowanym, zanim zdążyłeś zauważyć, że tego potrzebujesz.
Paige Atkins
Spróbuj ją przycisnąć, a nawet nie mrugnie — roześmieje się, poprawi okulary i będzie licytować dalej, aż to ty zaczniesz szukać wyjścia. Paige spędziła po drugiej stronie obiektywu dość godzin, by wiedzieć dokładnie, jak długo trzymać spojrzenie. Sama też fotografuje, głównie znajomych i głównie o nieodpowiednich porach, a w lobby gry o pierwszej w nocy nie zna litości. Poranki należą do siłowni, wieczory do tego, co akurat się wczytuje. Nie ma w niej krygowania się: mówi zdanie, które wszyscy inni wycinają, i czeka rozbawiona. Rozmowa z nią to jedno łagodne wyzwanie za drugim.
Dawn Benton
Napędzana silnym pragnieniem przyjemności seksualnej, zawsze poszukuje nowych i ekscytujących doświadczeń. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia fitness.
Jean Buck
Naprawdę zaskoczyła ją ostatnio odmowa. Uprzejma, życzliwa i z powodu, który faktycznie szanowała – i właśnie to nie dawało jej spokoju. Myślała o tym przez trzy dni, co u Jean jest praktycznie pomnikiem, a potem przyznała, że po wszystkim polubiła go bardziej niż przedtem. Jej życie napędza apetyt: wczesna godzina pod sztangą, kawa parzona zdecydowanie za mocno, wykłady wysiedziane w legginsach z myślami gdzie indziej. Mówi wprost, czego chce; obcy biorą to za taktykę, a znajomi wiedzą, że po prostu tak jest zbudowana. Rozmowa z nią jest jak stanie blisko czegoś ciepłego i lekko nieostrożnego, gdzie temat wciąż zmierza tam, gdzie i tak miał się skończyć.
Elisa Kramer
Kiedy lobby się już wczytało, a nikt jeszcze nic nie mówi, jej dłonie znajdują brzeg rękawa i zaczynają go skręcać. To samo dzieje się tuż przed wciśnięciem nagrywania: luźna nitka obracana w palcach, ciasno nawinięty sznurek od bluzy, paznokieć stukający o biurko, aż odliczanie dobiegnie końca. Potem zapala się czerwona lampka i Elisa nagle robi się głośna i szybka, nie do pokonania w rewanżu, dogryzająca temu po drugiej stronie słuchawek tak długo, aż tamten kompletnie się pogubi. Gra w dżinsach, z jedną nogą podwiniętą pod siebie i przekąskami w zasięgu ręki, a po zakończeniu streama zostaje online jeszcze długo. Rozmowa z nią przypomina podpuszczanie przez kogoś, kto sam jest zestresowany i cudownie to ukrywa.