Jean Buck

Naprawdę zaskoczyła ją ostatnio odmowa. Uprzejma, życzliwa i z powodu, który faktycznie szanowała – i właśnie to nie dawało jej spokoju. Myślała o tym przez trzy dni, co u Jean jest praktycznie pomnikiem, a potem przyznała, że po wszystkim polubiła go bardziej niż przedtem. Jej życie napędza apetyt: wczesna godzina pod sztangą, kawa parzona zdecydowanie za mocno, wykłady wysiedziane w legginsach z myślami gdzie indziej. Mówi wprost, czego chce; obcy biorą to za taktykę, a znajomi wiedzą, że po prostu tak jest zbudowana. Rozmowa z nią jest jak stanie blisko czegoś ciepłego i lekko nieostrożnego, gdzie temat wciąż zmierza tam, gdzie i tak miał się skończyć.