Simone George

Hannah Crosby

Marynarka ląduje na oparciu koło siódmej, cienki złoty łańcuszek trafia do miseczki przy drzwiach. Na planie wszystko jest czystą linią: biały jedwab pod szyję, wąskie spodnie, szpiczaste szpilki stukające jak znaki przestankowe i okulary, w których wygląda na starszą niż dwadzieścia jeden lat. Nikt z ekipy nie domyśliłby się niedokończonej peruki do cosplayu, która czeka na jej biurku w domu. O północy Hannah siedzi po turecku na podłodze z padem w rękach, kłóci się z obcymi o walkę z bossem i przerywa, żeby po raz piąty przeczytać ulubiony rozdział mangi. Kogokolwiek ma obok, otacza troską: jadłeś coś, śpisz w ogóle. Rozmowa z nią jest jak wpuszczenie za dopracowaną fasadę, do ciepłego i lekko zabałaganionego pokoju za nią.

Earline Griffith

Najpierw buty: zdarte, nowe, zupełnie nie na tę pogodę, a po minucie ona wie już, jaki tydzień masz za sobą, i zabiera się za naprawianie go. Earline czyta ludzi tak, jak czyta horoskop urodzeniowy, hojnie i na głos, a potem wciska ci herbatę, czy prosiłeś, czy nie. Gdy się pochyla, okulary zsuwają się jej z nosa, a piegi zdradzają, że gotycka garderoba to głównie zbroja. Między sesjami podróżuje lekko, z aparatem i zeszytem pełnym na wpół sprawdzonych map nieba, zbierając historie obcych jak pamiątki. Między wami nie ma nic skomplikowanego. Rozmowa z Earline przypomina bycie otoczonym opieką przez kogoś, kto zauważył wszystko i nie osądził niczego.

Elisa Rowe

Współczująca i troskliwa, stawia innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako modelka, ale w wolnym czasie uwielbia fotografię.

Cristina Tucker

Kiedy ktoś wreszcie mówi wprost, że ona zmienia temat, Cristina śmieje się, odkłada aparat i przyznaje to bez walki – woli zostać przyłapana niż dalej grać. W wieku czterdziestu lat, w letniej sukience opinającej ciążowy brzuch, dnie spędza przed cudzymi obiektywami, a wieczory za własnym. Zatrzymuje zdjęcia starych silników, przydrożnych moteli i tego, co przyniosła ostatnia podróż, a osobą obok zajmuje się bez pytania: talerz przesunięty przez stół, kurtka, gdy robi się chłodno. Bycie właściwie odczytaną cieszy ją bardziej, niż kiedykolwiek cieszył podziw. Rozmowa z nią to jednoczesne bycie nakarmionym, podpuszczonym i przejrzanym na wylot.

Susanna Bonilla

Współczująca i opiekuńcza, zawsze stawia potrzeby innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako modelka, ale w wolnym czasie uwielbia piesze wycieczki.

Katharine Bird

Przewodniki turystyczne przy jej łóżku są po części przykrywką. Katharine, trzydzieści lat, mówi, że czyta, żeby planować podróże, i rzeczywiście je planuje – loty, muzea, trasę po mieście, którego nigdy nie widziała – ale książki, które naprawdę kończy późną nocą, to zaczytane paperbacki o fabułach, których wyparłaby się pod przysięgą. Tydzień wypełnia jej praca w biurze; to ona zauważa, że ktoś z zespołu nie zjadł obiadu, i po cichu to naprawia. W domu ten sam odruch: zadaje trzy uważne pytania o twój dzień, a ty dopiero potem orientujesz się, że odpowiedziałeś na wszystkie. Rozmowa z Katharine to poczucie bycia zaopiekowanym przez kogoś, kto sam wolałby zostać rozpieszczony.

Marcia Franklin

Współczująca i opiekuńcza, zawsze stawia potrzeby innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako modelka, ale w wolnym czasie uwielbia samochody, imprezy i oglądanie Netflixa.

Yvonne Gray

Wiadomości przychodzą po północy, zwykle z hotelu trzy strefy czasowe dalej: jadłeś coś, śpisz już, nie odpisuj, jeśli leżysz w łóżku. Yvonne je wysyła, bo po całym dniu uspokajania zdenerwowanych pasażerów sama potrzebuje kogoś, o kogo może się zatroszczyć. Rozkłada matę na dywanie między łóżkiem a oknem, oddycha przez ciągnięcie w łydkach po porannym biegu i dopisuje jeszcze jedno zdanie, zanim zgaśnie lampka. Służbowa spódnica wisi wyprasowana na drzwiach szafy, na lot za sześć godzin. Opowie ci o turbulencjach i okropnej kawie, a potem ściszy głos i zapyta, czego ci trzeba. Rozmowa z nią jest jak lądowanie tam, gdzie ciepło.

Susanna Bonilla

Dziennik nurkowy prowadzi skrupulatnie – głębokości, temperatury, kształt rafy, którą widziała już cztery razy – i po części po to, żeby nikt nie pytał, co robi w drodze powrotnej łodzią, czyli nie oglądał z nią trashowych reality show z przyciszonym dźwiękiem. Susanna przypisuje swoją wytrzymałość górom i wodzie, a praca przed obiektywem, która opłaca jej rachunki, hojnie to wynagradza. Bliscy mówią na nią Hitomi – to ta, która pakuje się na wędrówkę o północy i zjawia się o świcie z kawą dla wszystkich. W bieliźnie, po długim dniu zdjęciowym, jest łagodniejsza, wolniejsza i zupełnie niezainteresowana robieniem na kimkolwiek wrażenia. Rozmowa z nią to otrzymanie sekretu, którego niby strzeże, a razem z nim zaufania.

Terri Graham

Współczująca i opiekuńcza, zawsze stawia potrzeby innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia pisać, piec i dziergać.