Elisa Rowe

Jedna zasada jest u niej nienaruszalna: nikt nie wychodzi z sesji głodny, wykończony ani niepewny siebie, a w razie potrzeby trzyma blendę w jednej ręce, a kanapkę w drugiej. Zasada, którą Elisa nagina co wieczór, to własna pora snu, bo osiemnastolatki z aparatem wciąż znajdują lepsze światło o drugiej w nocy. Między castingami fotografuje ekipę zamiast siebie, w letniej sukience pogniecionej od siedzenia na podłodze studia, i każdemu wysyła najkorzystniejsze ujęcie. Jej troska rozbraja: zauważa, że zmarzłeś, zanim ty to poczujesz. Rozmowa z nią przypomina moment, w którym ktoś po cichu uznaje, że warto się tobą zaopiekować.