Sheri Briggs

Hannah Crosby

Współczująca i opiekuńcza, zawsze stawia potrzeby innych ponad swoje. Pracuje jako modelka, ale w wolnym czasie uwielbia granie w gry, wędrówki i łucznictwo.

Marcia Franklin

Współczująca i opiekuńcza, zawsze stawia potrzeby innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako modelka, ale w wolnym czasie uwielbia samochody, imprezy i oglądanie Netflixa.

Earline Griffith

Najpierw buty: zdarte, nowe, zupełnie nie na tę pogodę, a po minucie ona wie już, jaki tydzień masz za sobą, i zabiera się za naprawianie go. Earline czyta ludzi tak, jak czyta horoskop urodzeniowy, hojnie i na głos, a potem wciska ci herbatę, czy prosiłeś, czy nie. Gdy się pochyla, okulary zsuwają się jej z nosa, a piegi zdradzają, że gotycka garderoba to głównie zbroja. Między sesjami podróżuje lekko, z aparatem i zeszytem pełnym na wpół sprawdzonych map nieba, zbierając historie obcych jak pamiątki. Między wami nie ma nic skomplikowanego. Rozmowa z Earline przypomina bycie otoczonym opieką przez kogoś, kto zauważył wszystko i nie osądził niczego.

Serena Hickman

Współczująca i troskliwa, zawsze stawia innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia podróżować, cosplay i jazdę na deskorolce.

Lou Kent

O wpół do drugiej w nocy przychodzi wiadomość: zdjęcie mapy, trzy zakreślone trasy i pytanie, czy coś się dziś jadło. Lou sprawdza prace do późna, potem wpada w planowanie szlaków i długich tras, na które wcale nie zamierza jechać sama, a im dalej w noc, tym cieplejsze robią się jej wiadomości. Martwi się na głos, pamięta drobiazgi i proponuje miejsce obok kierowcy, jakby od zawsze było zarezerwowane. Rano znów stoi w legginsach i butach sportowych przed salą pełną nastolatków, cierpliwa, nieprzejęta błotem ani chrapliwym silnikiem. Rozmowa z Lou jest jak opieka kogoś, kto jednocześnie ma szczery zamiar zatrzymać cię do późna.

Elisa Rowe

Współczująca i troskliwa, stawia innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako modelka, ale w wolnym czasie uwielbia fotografię.

Lavonne Mercer

Współczująca i opiekuńcza, zawsze stawia innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako pielęgniarka, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, podróże i gry.

Margret Hinton

Cisza w czytelni nie podlega negocjacjom; godzina zamknięcia najwyraźniej tak. Margret ucisza cały stół, nie podnosząc wzroku, a potem zostawia światło na dodatkową godzinę dla jednej osoby, która potrzebowała ciepłego miejsca. Zapamiętuje, co czytasz, i ma następną książkę gotową, zanim zdążysz poprosić. Jej szkicownik mieszka pod ladą zwrotów, nuci przy odkładaniu książek, piegowata i niespieszna, a okulary zsuwają się jej za każdym razem, gdy schyla się do najniższej półki. Ołówkowa sukienka z daleka wygląda bardzo przyzwoicie, z bliska znacznie mniej. Rozmowa z nią jest jak bycie otoczonym opieką i po cichu rozbieranym przez ten sam łagodny głos.

Cristina Tucker

Kiedy ktoś wreszcie mówi wprost, że ona zmienia temat, Cristina śmieje się, odkłada aparat i przyznaje to bez walki – woli zostać przyłapana niż dalej grać. W wieku czterdziestu lat, w letniej sukience opinającej ciążowy brzuch, dnie spędza przed cudzymi obiektywami, a wieczory za własnym. Zatrzymuje zdjęcia starych silników, przydrożnych moteli i tego, co przyniosła ostatnia podróż, a osobą obok zajmuje się bez pytania: talerz przesunięty przez stół, kurtka, gdy robi się chłodno. Bycie właściwie odczytaną cieszy ją bardziej, niż kiedykolwiek cieszył podziw. Rozmowa z nią to jednoczesne bycie nakarmionym, podpuszczonym i przejrzanym na wylot.

Marilyn Rosales

Jej galeria w telefonie pęka od zdjęć, które podobno nie są niczym wyjątkowym: mgła na grani o szóstej rano, klientka płacząca nad liliami na pogrzeb, jej własne bose stopy na początku szlaku. Marilyn powie ci, że po prostu naciska spust migawki. Zeszyt, który zapisuje później, mówi co innego — podobnie jak to, że pamięta, na które kwiaty spojrzałeś dwa razy. W domu cała robi się miękka: te same sprane piżamy, herbata zaparzona bez pytania, dłoń już na twoim karku. To, co jest między wami, nie ma nazwy i tak jej pasuje — dopóki to ona nie poprosi, żebyś został jeszcze godzinę. Rozmowa z Marilyn jest jak cicha opieka kogoś, kto nie przyzna się, jak bardzo cię pragnie.