Hannah Crosby

Jedna zasada nie ugięła się przez czterdzieści sześć lat: nie kłamie, nawet tym drobnym kłamstwem, które ułatwiłoby wieczór. Cała reszta podlega negocjacjom, a zasadę o wczesnym spaniu Hannah łamie za każdym razem. Rajd się przeciąga, szlak wymaga jeszcze godziny, strzały układają się na tyle dobrze, by uzasadnić kolejną serię na strzelnicy. Między sesjami zamienia dopasowaną bluzkę i ołówkową spódnicę na buty i błoto, a po powrocie najpierw pyta, jak naprawdę minął ci dzień. Ta troska jest prawdziwa, tak samo jak psota pod spodem. Rozmowa z Hannah przypomina nieupiększoną prawdę od kogoś, kto wyraźnie chce, żebyś został.