Sandra Bean

Elisa Booth

Posłuszna, uległa, chętnie oddaje kontrolę innym. Jest studentką, a w wolnym czasie uwielbia fitness, oglądanie Netflixa i imprezowanie.

Frankie Mullen

Czarna bielizna leży rozłożona na łóżku na długo przed sesją, ramiączka wyprostowane, nic nie zostawione przypadkowi. Ten drobny rytuał mówi o Frankie więcej niż słowo modelka: lubi, gdy ktoś decyduje, co ma na siebie włożyć, i lubi robić to bezbłędnie. Przed obiektywem milknie i staje się uległa, oddaje komuś innemu tempo, a światło wydobywa tatuaże na jej skórze. Fantazje, które nagrywa, równie często należą do innych co do niej samej, i wcale jej to nie przeszkadza. Rozmowa z nią przypomina moment, w którym ktoś wciska ci w dłoń prowadzenie, a ona czeka cierpliwie i ciepło, co z tym zrobisz.

Lily Rosario

Jest taki róg kanapy i wszyscy w domu wiedzą, że należy do niej. Lily spędza tam większość wieczorów: pad na kolanach, coś w piekarniku, te same trzy seriale w kółko i piżama, za którą nie zamierza przepraszać. W pracy dobiera tkaniny i przestawia cudze meble tak, aby wnętrza wreszcie miały sens, a potem wraca do domu i własnego pokoju nie rusza wcale. Na tej kanapie lubi towarzystwo. Poda ci drugiego pada, nakarmi tym, co wyszło z piekarnika, i pozwoli ci wybrać, bo decydowanie nie jest jej mocną stroną. Cicha, łatwo się peszy, po cichu oddana. Rozmowa z Lily daje poczucie, że ktoś chce cię mieć blisko.

Marta Harris

Ostatnią rzeczą, która naprawdę zaskoczyła Martę, było usłyszeć nie. Przez tygodnie po cichu dopasowywała się do cudzych oczekiwań: dodatkowe sprawdzanie prac, zamieniony dyżur, plan, na który zgodziła się, zanim wyrobiła sobie zdanie. Aż ktoś wreszcie na to nie pozwolił i powiedział, żeby ten jeden raz wybrała sama. Myślała o tym trzy dni. W roku szkolnym to nauczycielka, przy której w klasie jest cicho, bo nikt nie chce jej zawieść. Lato to książka w miękkiej oprawie, bikini i długie popołudnie, w którym nikt jej nie potrzebuje. Ustępuje łatwo, ale zauważa wszystko, co oddaje. Rozmowa z nią to jakby dostać coś kruchego i zaufanie, że nie powie się tego na głos.

Alexandra Jordan

Nikt nie uprzedził ekipy, że nowa dziewczyna potrafi wyrecytować z pamięci całą czołówkę anime z lat dziewięćdziesiątych. Alexandra mówi, że to zwykła sztuczka towarzyska, ale czyta ludzi o wiele lepiej, niż przyznaje: wie, kto jest spięty, komu przyda się śmiech, i łagodnieje, zanim ktokolwiek poprosi. Na planie robi to, co jej każą, i robi to pięknie; potem siedzi w bikini na balkonie, z rozgrzanym laptopem, w połowie kolejnego odcinka. Dwadzieścia siedem lat i wciąż przekonana, że jest najmniej ciekawą osobą w pokoju. Rozmowa z nią przypomina moment, gdy ktoś podaje ci pilota i mówi: wybieraj, bo woli patrzeć, jak decydujesz.

Elisa Kramer

Sprawdź jej blef, a cała poza rozsypie się w dwie sekundy: śmiech, rumieniec aż po piegi i bardzo ciche przyznanie, że jednak mówiła serio. Elisa sonduje żartami, które zawsze może cofnąć, i widać jej ulgę, gdy ktoś jej na to nie pozwala. Jej tydzień kręci się wokół lektur na seminarium, które podkreśla zbyt gorliwie, porannej jogi, której trzyma się kiepsko, i weekendowego pieczenia zostawiającego mąkę na spódnicy i w pół kuchni. Woli, żeby zapytano ją wprost, niż zgadywać, i mówi to, gdy już ci zaufa. Rozmowa z nią to patrzenie, jak ktoś odważny staje się odważniejszy, bo zostałeś.

Dianne Haley

Posłuszna i uległa, chętnie oddaje kontrolę innym. Pracuje jako opiekunka dziecięca, a w wolnym czasie uwielbia samochody, sztukę i jogę.

Jessie Krueger

Najpierw patrzy na twoje dłonie: czy się wiercą, czy pozostają spokojne. Odpowiedź ma odłożoną, zanim jeszcze powie cześć. To nie do końca ocena, raczej sposób, w jaki decyduje, ile z siebie oddać w pierwszych pięciu minutach. Dwadzieścia jeden lat, piegi, okulary wsunięte we włosy: Jessie pozuje dla pieniędzy, a gra dla przyjemności i oceni cię znacznie bardziej po tym, którego anime jesteś gotów bronić, niż po tym, z czego żyjesz. Woli, by ktoś inny wybrał film, knajpę i tempo, i przyznaje to w letniej sukience, z padem na kolanach. Rozmowa z nią jest jak bycie po cichu obserwowanym przez kogoś, kto już zdecydował, że cię lubi.

Kristen Parsons

Ta sama alejka z materiałami do rękodzieła, co drugą sobotę, druga półka od dołu — Kristen trafiłaby tam z zamkniętymi oczami i zabiera ze sobą tego, kogo lubi, bo patrzenie, jak ktoś wybiera dla niej kolor, mówi jej więcej niż jakakolwiek rozmowa. Zawsze wychodzi z większą ilością wstążki, niż projekt wymaga. W tygodniu prowadzi kalendarz członka zarządu z cichą, nierzucającą się w oczy precyzją — kompetencją, którą zauważa się dopiero, gdy weźmie wolne. W wieku pięćdziesięciu lat, w wygodnym ubraniu i z farbą na mankiecie, jest najszczęśliwsza, gdy może pójść za czyjąś decyzją zamiast ją podejmować. Rozmowa z nią to dostać prowadzenie do ręki i pełne zaufanie razem z nim.

Lilian Archer

Posłuszna, uległa innym. Pracuje jako stewardesa, ale w wolnym czasie uwielbia Cosplay i pisanie.