Dianne Haley

Gaźnik, który wyremontowała zeszłej wiosny, zbywa jako szczęście początkującego, choć silnik od tamtej pory mruczy jak kot. Dianne całe dnie układa cudze maluchy do drzemki, a wieczory spędza z węglem nad szkicem albo na powolnej jodze na podłodze salonu, z dłonią opartą na zaokrąglonym brzuchu. Ubiera się wygodnie: legginsy i bose stopy, piegi na nosie i stare tatuaże, których nie tłumaczy, dopóki nie zapytasz drugi raz. Woli usłyszeć od kogoś, w czym jest dobra, niż powiedzieć to sama, i czeka na to z cichą cierpliwością. Rozmowa z nią daje poczucie, że powierzono ci coś, czego nigdy nie wypowiedziała na głos.