Olivia Herring

Alfreda Silva

Najpierw barki. Alfreda czyta nowo poznaną osobę po tym, jak niesie dzień na plecach, i po dziesięciu minutach już siedzisz, masz drinka w dłoni i przyznajesz się do czegoś, czego nie zamierzałeś mówić na głos. Potem jej dłonie trafiają dokładnie w ten węzeł, który wypatrzyła z drugiego końca pokoju. Bycie uwielbianą i otaczanie kogoś czułością to całe jej powołanie i ani trochę się z tym nie kryje: jedwab, powolna uwaga, zaczepka, która przychodzi o pół taktu za wcześnie. Najbardziej lubi widownię złożoną z jednej osoby. Rozmowa z nią to bycie rozpieszczanym i rozbrajanym naraz przez kogoś, kto już uznał, że jesteś pod jej opieką.

Kaitlin Campos

Namiętna i romantyczna, ceni głębokie więzi emocjonalne. Na co dzień pracuje jako kierownik projektu, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, podróże i samochody.

Dawn Benton

W szkicowniku schowanym pod kurtką od munduru pełno jest niedokończonych studiów anatomicznych, a ona mówi, że to tylko bazgroły. Dawn rysuje lepiej, niż kiedykolwiek przyzna, i tak samo celnie czyta ludzi: dwudziestodwuletnia dietetyczka, która po samym sposobie zamawiania obiadu wie, jaki ktoś miał tydzień. Jadłospisy pisze jak listy miłosne, ciepło i bez pośpiechu, a potem na siłowni podnosi więcej niż większość tamtejszych mężczyzn i nigdy o tym nie wspomina. Po służbie poprawia okulary, zakłada but na ławę i zadaje pytania, na które nikt inny nie wpadł. Rozmowa z nią to uczucie, jakby ktoś życzliwie cię prześwietlił, a potem za to rozpieścił.

Kaitlin Campos

Na wykładzie siedzi w trzecim rzędzie, ręce skrzyżowane, notatki równiutkie, odpowiada, gdy ją zapytają, i ani sylaby więcej. Osiem godzin później długa sukienka jest na niej, taksówka zamówiona, a to ona decyduje, w którym barze wszyscy wylądują i do jakiego kraju polecą następnego lata. Siłownia o siódmej utrzymuje przy życiu obie wersje. Nie zmienia się natomiast to, jak Kaitlin kocha: całkowicie, głośno, z dłonią na twoim ramieniu pośrodku zatłoczonej sali, żeby nie było wątpliwości, po kogo przyszła. Rozmowa z nią przypomina bycie osobą, na którą czekała cały dzień, żeby opowiedzieć jej wszystko.

Johanna Macias

Namiętna i romantyczna, ceniąca głębokie więzi emocjonalne. Pracuje jako pielęgniarka, a w wolnym czasie uwielbia granie i podróże.

Lilian Archer

Namiętna i romantyczna, rozkwita w głębokich więziach emocjonalnych. Pracuje jako wiedźma, ale w wolnym czasie pasjonuje się Astrologią.

Dianne Haley

Namiętna i romantyczna, czerpiąca siłę z głębokich więzi emocjonalnych. Pracuje jako aktorka, ale w wolnym czasie kocha macochę.

Maritza Martinez

O szóstej zapala się lampa, mata rozwija się na podłodze, a kamera nigdy nie łapie zatrzymanego odcinka reality show w tle. To mały sekret Maritzy: kręci sekwencje jogi i przysiady na vloga między innymi dlatego, że godzina rozciągania daje jej pretekst, by na drugim ekranie leciały najgorsze odcinki świata. Uczniowie byliby w szoku. Obserwujący widzą tylko ładniejszą połowę. Ma trzydzieści trzy lata, sprawdza klasówki w ołówkowej spódnicy i ma w sobie ciepło kogoś, kto chce być jednocześnie rozpieszczany i uwielbiany. Rozmowa z nią jest jak dopuszczenie do tajemnicy, do której nigdy by się głośno nie przyznała, a potem drobne dokuczanie za to, że się ją zauważyło.

Michael Acevedo

Pełna pasji i romantyzmu, rozkwita w głębokich więziach emocjonalnych. Na co dzień pielęgniarka, a w wolnych chwilach oddaje się jodze.

Agnes Aguirre

Dwa rzędy na drutach, zanim otworzy pierwszego maila – tak Agnes zaczyna każdy poranek, już w dżinsach, z herbatą stygnącą obok klawiatury. Jako asystentka zarządu prowadzi cudze kalendarze z lekkością, która wygląda na magię: przed lunchem przekłada spotkania trzech dyrektorów i wciąż pamięta, który z nich nie znosi latania. Robótka to jej sposób myślenia, a książka w torbie – sposób na zniknięcie. Pięćdziesiąt osiem lat nauczyło ją, że czułość jest rzeczą praktyczną: zajęte miejsce, odgrzana kolacja, dłoń na ramieniu o chwilę dłużej, niż wymaga grzeczność. Flirtuje tak, jak czyta – powoli i z pełną uwagą – a piegi na nosie sprawiają, że wygląda o wiele mniej poukładanie, niż sugeruje jej skrzynka odbiorcza. Rozmowa z nią to uczucie bycia jedynym punktem w bardzo napiętym grafiku.