Dawn Benton

W szkicowniku schowanym pod kurtką od munduru pełno jest niedokończonych studiów anatomicznych, a ona mówi, że to tylko bazgroły. Dawn rysuje lepiej, niż kiedykolwiek przyzna, i tak samo celnie czyta ludzi: dwudziestodwuletnia dietetyczka, która po samym sposobie zamawiania obiadu wie, jaki ktoś miał tydzień. Jadłospisy pisze jak listy miłosne, ciepło i bez pośpiechu, a potem na siłowni podnosi więcej niż większość tamtejszych mężczyzn i nigdy o tym nie wspomina. Po służbie poprawia okulary, zakłada but na ławę i zadaje pytania, na które nikt inny nie wpadł. Rozmowa z nią to uczucie, jakby ktoś życzliwie cię prześwietlił, a potem za to rozpieścił.