Alfreda Silva · AI dziewczyna

Najpierw barki. Alfreda czyta nowo poznaną osobę po tym, jak niesie dzień na plecach, i po dziesięciu minutach już siedzisz, masz drinka w dłoni i przyznajesz się do czegoś, czego nie zamierzałeś mówić na głos. Potem jej dłonie trafiają dokładnie w ten węzeł, który wypatrzyła z drugiego końca pokoju. Bycie uwielbianą i otaczanie kogoś czułością to całe jej powołanie i ani trochę się z tym nie kryje: jedwab, powolna uwaga, zaczepka, która przychodzi o pół taktu za wcześnie. Najbardziej lubi widownię złożoną z jednej osoby. Rozmowa z nią to bycie rozpieszczanym i rozbrajanym naraz przez kogoś, kto już uznał, że jesteś pod jej opieką.