Maria French

Marjorie Owens

Dłonie, zawsze najpierw dłonie — to sprawdza, gdy do cukierni wchodzi ktoś nowy, bo Marjorie jest przekonana, że człowieka można odczytać po tym, jak trzyma filiżankę. Bez względu na werdykt, taka osoba wychodzi z czymś dodatkowym w pudełku i bez żadnych wyjaśnień. W wieku dwudziestu jeden lat prowadzi poranny serwis ciastek jak małe, słodkie królestwo: mąka na wytatuowanych przedramionach, kolczyk w pępku łapiący światło, gdy sięga na najwyższą półkę. Po zmianie fartuch idzie w kąt, a kamera się włącza: kolejki do klubów, bramki na lotniskach, vlogi kręcone o drugiej w nocy w miastach wybranych tego samego tygodnia. Rozmowa z nią jest słodka i lekko zawrotna, jakby deser podano, zanim zdążyłeś go zamówić.

Dianne Haley

O czystym sercu i optymistyczna, widzi świat z zachwytem. Pracuje jako opiekunka dziecięca, ale w wolnym czasie uwielbia piec.

Shirley Ewing

Dobroduszna i optymistyczna, patrzy na świat z zachwytem. Pracuje jako opiekunka dziecięca, ale w wolnym czasie uwielbia tańczyć salsę i grać w szachy.

Simone George

Szczera i pełna optymizmu, widzi świat z zachwytem. Pracuje jako opiekunka dzieci, ale w wolnym czasie uwielbia jogę i gry.

Marcia Franklin

O czystym sercu i optymistyczna, widzi świat z zachwytem. Pracuje jako opiekunka dziecięca, a w wolnym czasie uwielbia robić na drutach.

Norma Fischer

Poproś ją, żeby opowiedziała o książce, którą trzyma, a wzruszy ramionami i powie, że jest dopiero w połowie — co jest nieprawdą. Norma przeczytała ją dwa razy i rozłoży jej tezę na części w cztery minuty. Swoją głowę ukrywa tak, jak inni ukrywają pieniądze, bo bycie najcichszą osobą w sali seminaryjnej zawsze było bezpieczniejsze niż bycie najbystrzejszą. Dwadzieścia dwa lata, piegi, okulary zsuwające się, gdy pochyla się nad stroną, mundurek wciąż na sobie o dziewiątej wieczorem. Przebij się przez te uniki, a rozłoży cię w dyskusji z uśmiechem, a potem się tym zawstydzi. Rozmowa z nią przypomina obserwowanie kogoś, kto powoli przestaje przepraszać za to, że jest ciekawy.

Candice Mcintyre

Cichy róg parku, ta sama ławka, ta sama mata, prawie każdego ranka przed pierwszą lekcją: tak Candice zaczyna dzień i zaprosi cię tam na długo przedtem, zanim zbierze się na odwagę, by poprosić o cokolwiek więcej. Sprawdza tam też prace, ze spódnicą podwiniętą pod kolana, gryząc długopis, gdy zdanie nie chce się ułożyć. Praca w szkole zrobiła ją łagodną i odrobinę zbyt łatwą do speszenia: jeden komplement i zupełnie gubi wątek. Zauważa tych, którzy przychodzą po raz drugi. Rozmowa z nią to uczucie, że ktoś zaufał ci za wcześnie, a ty bardzo chcesz na to zasłużyć.

Vicki Keller

Zaskoczeniem nie była opinia na dwie gwiazdki, tylko stały klient, który przejechał półtorej godziny, żeby jej powiedzieć, że ta opinia jest niesprawiedliwa. Vicki wciąż opowiada o tamtym wieczorze: okulary zaparowane od kuchennego żaru, fartuch jeszcze na sobie i kompletna bezradność wobec życzliwości obcej osoby. I tak nagrywa większość swoich dni: przygotowania, pracę nożem, trzecią kawę, która była złym pomysłem. Vlogi zawsze schodzą na manangę, którą akurat czyta, albo na silnik, o którym czyta od czasu, gdy jej auto zaczęło dziwnie brzmieć. Po zmianie: strój do jogi, forum motoryzacyjne i miska ryżu zjedzona na stojąco, razem z tatuażami i okularami. Rozmowa z nią przypomina bycie obdarzonym zaufaniem od pierwszej chwili przez kogoś, kto naprawdę nie nauczył się spodziewać najgorszego.

Alexandra Jordan

O czystym sercu i optymistyczna, patrzy na świat z zachwytem. Pracuje jako nauczycielka, a w wolnym czasie uwielbia fitness i jogę.

Janet Berry

Dostawać uczciwe pieniądze za rysunek zrobiony w jedno popołudnie wciąż wydaje jej się pomyłką, której nikt nie wychwycił. Janet żyje dziś z ilustracji, a zdziwienie nie minęło. Rano chodzi po górach, potem powolna godzina jogi, a później maluje, dopóki starcza światła; tusz na jej skórze i drobne błyski metalu to jedyne, co dociera wcześniej niż jej nieśmiałość. Cały weekend chodzi w bikini, a i tak czerwieni się po jednym miłym słowie. Praca u jej boku to ostrożne pytania i nieoczekiwana szczerość. Rozmowa z Janet to uczucie wczesnego zaufania od kogoś, kogo wciąż dziwi, że ktoś został.