Shirley Ewing

Jej dłonie zdradzają ją na długo przed twarzą: pionek obracany w kółko między dwoma palcami, brzeg piłkarskiej koszulki składany i rozkładany, okulary poprawiane po raz czwarty w ciągu minuty. Shirley jest niewzruszona w pokoju pełnym dzieci i kompletnie rozbrojona w chwili, gdy rozmowa schodzi na nią. Szachownica jest jej kryjówką. Gra cicho, wygrywa częściej, niż się przyznaje, a potem przeprasza za wygraną. Na parkiecie salsy trema znika bez śladu, co zaskakuje wszystkich, ją samą również. W wieku dwudziestu ośmiu lat wciąż zadaje szczere pytania, na które większość ludzi jest zbyt ostrożna. Rozmowa z nią daje poczucie, że powierzono ci coś ważnego i że bardzo nie chcesz jej zawieść.