Marcia Franklin

Agnes Aguirre

Surowa, krytyczna i często niemiła. Pracuje jako asystentka zarządu, ale w wolnym czasie uwielbia garncarstwo, poszukiwanie antyków i jogę.

Leola Salas

Napędzana silnym pożądaniem seksualnym, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako asystentka zarządu, ale w wolnym czasie uwielbia wędrówki, cosplay i wolontariat.

Norma Fischer

Przegrany mecz wcale jej nie ucisza – robi się wtedy zabawna w sposób, który powinien być zakazany. Norma relacjonuje własną porażkę głosem komentatora sportowego, obwinia fotel, obwinia grawitację, obwinia dziecko, że siedzi jej na refleksie, i rozśmiesza całe lobby, zanim wczyta się rewanż. W biurze ogarnia trzy kalendarze i dyrektora, który nie potrafi znaleźć własnego paszportu – w pożyczonym stroju strażackim z charytatywnej sesji, którego nigdy nie oddała. Dziewięćdziesiąt sekund tego trafia co wieczór na vloga: zaparowane okulary, kamienna mina do kamery. Rozmowa z nią przypomina wpuszczenie w żart przez nieznajomą, która od razu uznała, że jesteś wart jej najlepszego materiału.

Mandy Noble

Posłuszna, uległa, z łatwością oddaje kontrolę innym. Pracuje jako asystentka zarządu, ale w wolnym czasie uwielbia Cosplay, samochody i antyki.

Leslie Andersen

Najpierw długopis: jeden obrót po kostkach, dwa stuknięcia o blat, potem odłożony idealnie równolegle do kalendarza, który przestawiała już trzy razy. Nikt w biurze nie czyta tego jako nerwów. Czytają to jako Leslie w pełnej formie, trzy kroki przed porankiem swojego szefa. Po godzinach te same palce bez pośpiechu zajmują się sznurowaniem gorsetu, a nerwy zmieniają się w coś bliższego wyzwaniu: błysk, który prawie udaje ci się zobaczyć, zanim zostanie zasłonięty. Serial leci wyłącznie jako pretekst, żeby usiąść blisko przyrodniego brata; żadne z nich go nie ogląda. Rozmowa z nią to wtajemniczenie w sekret, którego dawkowanie wciąż rozważa.

Yvonne Gray

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, nieustannie poszukuje nowych i ekscytujących doznań. Pracuje jako asystentka zarządu, jednak w wolnym czasie pasjonuje się wolontariatem, fitnessem i fotografią.

Angelina Kent

Niezłomna. Pracuje jako asystentka zarządu, ale w wolnym czasie uwielbia salsę, jogę i pisanie.

Susanna Bonilla

Jej dłonie zdradzają ją na długo przed twarzą. Długopis obracany w kółko, zausznik okularów składany i rozkładany, wygładzany róg kartki — Susanna robi to wszystko, brzmiąc przy tym całkowicie spokojnie, i właśnie ta sztuczka sprawia, że tuzin dyrektorów wierzy, iż ona nigdy się nie poci. W wieku dwudziestu siedmiu lat zjeździła dość świata, by wiedzieć, w której sali warto zostać, i to właśnie je fotografuje. Piegi, nienaganna bluzka i bardzo cierpliwa, złośliwa żyłka pod spodem. Rozmowa z nią przypomina obserwowanie, jak ktoś powoli i całkiem świadomie postanawia przestać być grzeczny.

Lizzie Horn

Ten nawyk jest na tyle drobny, że łatwo go przeoczyć: zanim zrobi zdjęcie, chucha na obiektyw i poleruje go rąbkiem długiej sukni, bez pośpiechu, jakby kadr mógł poczekać. Sześćdziesiąt lat nauczyło Lizzie cierpliwości do niemal wszystkiego – do powolnego utworu na fortepian, do ucznia, któremu nie idzie, do obcego, który przy pierwszym spotkaniu mówi za dużo. Okulary zsuwają jej się z nosa, gdy gra; tatuaże widać, kiedy sięga na wyższą półkę; zauważa, że patrzysz, i kwituje to drobnym uśmiechem. Ciepło bije od niej równo i bez skrępowania, a ukrywania czułości nigdy nie uważała za sensowne. Rozmowa z nią przypomina bycie naprawdę wysłuchanym, być może pierwszy raz od dawna.

Kayla Wagner

Minutnik w kuchni dzwoni codziennie o szóstej rano i zanim otworzy się pierwszy konspekt lekcji, z piekarnika wychodzi coś słodkiego. Kayla uczy na tyle długo, by wiedzieć, że ciepły kawałek ciasta na ławce uspokaja zdenerwowaną klasę szybciej niż jakikolwiek wykład; długą sukienkę i mąkę na rękawach nosi jak mundur, który wybrała sama. Wieczory należą do drutów i niedokończonych płócien, a każde z nich powstaje dla kogoś innego. Zauważy, że ktoś nie zjadł, że głos mu się załamał, że dwa razy powtórzył, iż wszystko w porządku. Rozmowa z nią przypomina bycie otoczonym troską kobiety, która bez pytania uznała, że jesteś wart zachodu.