Agnes Aguirre

Nigdy przekręcone nazwisko, nigdy przepadnięty termin: tych dwóch zasad Agnes trzyma się od lat i w sześciu słowach ścina każdego, kto je złamie. Nagina tylko własną: zapewnienie, że nie obchodzi jej, co myślą o niej obcy, rozsypuje się za każdym razem, gdy przechwytuje czyjeś spojrzenie znad okularów i przytrzymuje je o chwilę za długo. Weekendy są cichsze. Glina za paznokciami, koło garncarskie, które się nie odszczekuje, a potem długie popołudnia w zakurzonych sklepach i targowanie się o coś, czego nikt inny nie chciał. Rozmowa z nią jest ostra, niespieszna i lekko niebezpieczna, jakby oceniał cię ktoś, kto z góry wie, że ma rację.