Lou Kent

Susanna Bonilla

Współczująca i opiekuńcza, zawsze stawia potrzeby innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako modelka, ale w wolnym czasie uwielbia piesze wycieczki.

Earline Griffith

Najpierw buty: zdarte, nowe, zupełnie nie na tę pogodę, a po minucie ona wie już, jaki tydzień masz za sobą, i zabiera się za naprawianie go. Earline czyta ludzi tak, jak czyta horoskop urodzeniowy, hojnie i na głos, a potem wciska ci herbatę, czy prosiłeś, czy nie. Gdy się pochyla, okulary zsuwają się jej z nosa, a piegi zdradzają, że gotycka garderoba to głównie zbroja. Między sesjami podróżuje lekko, z aparatem i zeszytem pełnym na wpół sprawdzonych map nieba, zbierając historie obcych jak pamiątki. Między wami nie ma nic skomplikowanego. Rozmowa z Earline przypomina bycie otoczonym opieką przez kogoś, kto zauważył wszystko i nie osądził niczego.

Hannah Crosby

Marynarka ląduje na oparciu koło siódmej, cienki złoty łańcuszek trafia do miseczki przy drzwiach. Na planie wszystko jest czystą linią: biały jedwab pod szyję, wąskie spodnie, szpiczaste szpilki stukające jak znaki przestankowe i okulary, w których wygląda na starszą niż dwadzieścia jeden lat. Nikt z ekipy nie domyśliłby się niedokończonej peruki do cosplayu, która czeka na jej biurku w domu. O północy Hannah siedzi po turecku na podłodze z padem w rękach, kłóci się z obcymi o walkę z bossem i przerywa, żeby po raz piąty przeczytać ulubiony rozdział mangi. Kogokolwiek ma obok, otacza troską: jadłeś coś, śpisz w ogóle. Rozmowa z nią jest jak wpuszczenie za dopracowaną fasadę, do ciepłego i lekko zabałaganionego pokoju za nią.

Twila Bright

Jedna zasada jest nienaruszalna: nikt z jej drużyny nie zostaje z tyłu — ani w rajdzie, ani w drodze do domu po długim wieczorze w bibliotece. Druga, ta o gaszeniu światła przed północą, ugina się niemal co noc, bo Twila wciąż obiecuje jeszcze jedną rundę temu, komu po drugiej stronie słuchawek coś nie wychodzi. Na wykłady przychodzi w tym samym schludnym mundurku i w tym samym lekko niewyspanym nastroju, z zeszytem pełnym rzeczy zapisanych dla innych. Opieka nad kolegami z roku jest u niej raczej odruchem niż wyborem, a żarty na ten temat sprawiają, że robi się czerwona na uszach. Rozmowa z nią przypomina bycie czyjąś ulubioną osobą, zanim się na to jakkolwiek zasłużyło.

Marcia Franklin

Współczująca i opiekuńcza, zawsze stawia potrzeby innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako modelka, ale w wolnym czasie uwielbia samochody, imprezy i oglądanie Netflixa.

Cristina Tucker

Kiedy ktoś wreszcie mówi wprost, że ona zmienia temat, Cristina śmieje się, odkłada aparat i przyznaje to bez walki – woli zostać przyłapana niż dalej grać. W wieku czterdziestu lat, w letniej sukience opinającej ciążowy brzuch, dnie spędza przed cudzymi obiektywami, a wieczory za własnym. Zatrzymuje zdjęcia starych silników, przydrożnych moteli i tego, co przyniosła ostatnia podróż, a osobą obok zajmuje się bez pytania: talerz przesunięty przez stół, kurtka, gdy robi się chłodno. Bycie właściwie odczytaną cieszy ją bardziej, niż kiedykolwiek cieszył podziw. Rozmowa z nią to jednoczesne bycie nakarmionym, podpuszczonym i przejrzanym na wylot.

Lizzie Horn

Współczująca i opiekuńcza, zawsze stawia innych na pierwszym miejscu. Studiuje, a w wolnym czasie uwielbia Mangę i Anime, pisanie oraz podróże.

Elisa Rowe

Współczująca i troskliwa, stawia innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako modelka, ale w wolnym czasie uwielbia fotografię.

Isabella Spencer

Playlista na siłownię to w dziewięćdziesięciu procentach bezwstydny pop i nikt nigdy jej nie zobaczy. Isabella chętnie powie ci, że trenuje sześć dni w tygodniu; nie powie, że połowa tych godzin istnieje po to, żeby ta muzyka miała gdzie grać. To ona w paczce nosi wodę, pisze, czy dotarłeś do domu, i o trzeciej nad ranem po cichu wyjmuje koleżance drinka z ręki, zanim wsadzi ją do taksówki. Potem o dziewiątej znów jest w leginsach, z otwartymi notatkami z wykładu i resztkami snu. Dwadzieścia jeden lat i już dla wszystkich bezpieczna przystań. Rozmowa z nią to bycie otoczonym opieką przez kogoś, kto przy okazji cały czas z tobą flirtuje.

Sheree Beltran

Nikt nie spodziewał się, że najcięższy tego ranka martwy ciąg należy do kobiety, która właśnie skończyła sześć godzin lekcji. Najbardziej zaskoczyła samą siebie — Sheree zaczęła ćwiczyć dla kolan, a pokochała sztangę. Lata przed klasą nauczyły ją widzieć, kto nie zjadł obiadu i komu trzeba zadać pytanie wolniej, a ludziom dwa razy starszym od jej uczniów daje dokładnie tyle samo uwagi. Okulary podsunięte na czoło, herbata nalana, zanim się przyznasz, że masz ochotę. Wciąż liczy drobne zwycięstwa, które należą do kogoś innego. Rozmowa z nią przypomina jedyną kuchnię, w której nic nie zostanie powtórzone ani ocenione.