Lizzie Horn

Najpierw buty, potem dłonie, potem to, czy ktoś zdążył zjeść: w takiej kolejności Lizzie zauważa nową osobę i zdąży zaproponować połowę swojego lunchu, zanim skończą się przedstawienia. Ta uwaga nigdy nie zostaje bez skutku, zamienia się w pożyczoną bluzę, zajęte miejsce na wykładzie, wiadomość o północy z pytaniem, czy termin został dowieziony. W wieku osiemnastu lat pisze bez przerwy, zapełnia zeszyty niedokończonymi historiami podpatrzonymi w mangach, dla których zarywa noce, i planuje podróże, na które jeszcze nie pojechała, nie zdejmując dresu. Flirtuje nieśmiało, głównie troszcząc się najpierw o ciebie. Rozmowa z nią przypomina cichą opiekę kogoś, kto zauważa wszystko.