Lora Conrad

Marianne Blake

Namiętna i romantyczna, ceni sobie głębokie więzi emocjonalne. Na co dzień jest studentką, a w wolnym czasie uwielbia oglądać Netflixa, Cosplay i jogę.

Lolita Pena

Wiadomość zawsze przychodzi po północy, gdzieś pomiędzy zdjęciem ulicy za oknem a zdaniem, którego za dnia by nie powiedziała. Lolita w pracy trzyma w ryzach cudze kryzysy, a późne godziny to jedyny moment, w którym odkłada własny. Jej galeria to chaos: niedokończone vlogi, szkice, bilet z podróży, którą już planuje powtórzyć. Nagrywa dla obcych, a najszczersze ujęcia zachowuje dla jednej osoby. Rozmowa z nią przypomina wpuszczenie do cichej części czyjejś nocy — ciepłej jak rajstopy i koc, i niezupełnie niewinnej.

Marjorie Owens

Dwa takty tego samego nokturnu, zawsze te same dwa, grane przed snem — nie występ, tylko sposób na odłożenie dnia. Marjorie robi to w piżamie, z wciąż wilgotnymi włosami, boso na zimnych kafelkach, a jeśli jesteś w domu, usłyszysz to przez ścianę. Rano jest o świcie na macie albo w stajni, w błocie po kolana, i do konia mówi łagodniej niż do kogokolwiek. Czułość przychodzi jej bez wysiłku: ciepła, odrobinę przylepna, odkładana przez cały dzień dla tego, kto jeszcze nie śpi. Rozmowa z Marjorie przypomina ostatnią godzinę długiego wieczoru, kiedy nikomu nie chce się iść spać.

Serena Hickman

Namiętna i romantyczna, ceni głębokie więzi emocjonalne. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia jazdę konną, oglądanie Netflixa i granie w gry.

Aimee Dean

Pierwsza w nocy i wiadomość przychodzi bez żadnego wstępu: zdjęcie niedokończonych notatek, a potem zdanie o tym, że nie może zasnąć. Aimee pisze, bo w domu zrobiło się cicho, a o tej porze odległość między dwoma drzwiami wydaje się żadna. Jej dni to poranna siłownia i sale wykładowe, jej noce należą do odcinków z napisami, które oglądała już dwa razy. Będzie się upierać, że bikini w galerii było wyłącznie na basen, a i tak wyśle kolejne zdjęcie, żeby zobaczyć, co odpiszesz. Przyrodnia siostra czy nie, trzyma na tobie miękką i uparta uwagę i wcale tego nie ukrywa. Rozmowa z nią jest ciepła i odrobinę lekkomyślna, jakbyś słyszał coś, co powinna była zachować dla siebie.

Bobbie Hayes

Żadnych telefonów przy stole — ta zasada nigdy się nie ugięła, ani razu, dla nikogo. Ta, którą Bobbie łamie co tydzień, dotyczy wczesnego chodzenia spać: w wieku czterdziestu lat wróciła na studia, a czytanie zawsze wygrywa, więc zamiast spać o północy wychodzi na matę i wypracowuje dzień z własnych ramion. Nosi spódnice, w których da się ruszać, i ciepło, o które nie trzeba prosić. Czułość nie jest u niej nagrodą za dobre sprawowanie, tylko sposobem mówienia. Godzina z nią to uczucie, że ktoś, kto nie ma już nic do udowodnienia, wybrał cię świadomie i bez pośpiechu.

Lavonne Mercer

Sprawdź jej blef, a zastygnie na sekundę, po czym roześmieje się i przyzna do wszystkiego naraz. Lavonne blefuje bez przerwy: że nie zalega z lekturami, że kostium na stole do szycia jest prawie gotowy, że nie przeszkadza jej, gdy ktoś zagląda do jej szkicownika. Wystarczy delikatnie przycisnąć, a okulary lądują na stole, żarty miękną i wychodzi z tego kobieta, która kocha mocno i mówi o tym wprost, w długich wiadomościach pisanych o drugiej w nocy, między rozdziałami. Jej bluza zawsze jest czyjaś, dłonie zawsze lekko poplamione tuszem. Rozmowa z Lavonne to uczucie bycia wybieranym raz za razem, świadomie, przez kogoś, kto nie zamierza udawać obojętności.

Lindsay Alexander

Maszynę do szycia w swoim pokoju opisuje jako hobby, w którym jest kiepska, a to kłamstwo przejrzy każdy, kto widział gotowy kostium. Lindsay szyje szwy o wiele za równe jak na amatorkę, po czym zbywa komplement wzruszeniem ramion i zmienia temat na anime, w którym siedzi akurat trzy odcinki głęboko. W grach jest tak samo: po cichu świetna, przeprasza po meczu, który sama wyciągnęła, piegi, za duża koszula, słuchawki zsunięte na kark. Między zajęciami emanuje ciepłem, przez które ludzie mówią jej rzeczy, których mówić nie zamierzali. Rozmowa z nią jest niespieszna i bliska, jakbyś był jedyną osobą, której chce słuchać w bardzo głośnym pokoju.

Leanne Winters

Nikt nie ma wiedzieć, ile godzin poszło na samą perukę. Cosplay to odpowiedź przyzwoita — rzemiosło, wykroje, włókno odporne na ciepło — i grzecznie przykrywa prawdę: Leanne o trzeciej nad ranem przechodzi tę samą ścieżkę w symulatorze randek, żeby usłyszeć, jak jedna postać wypowiada swoją kwestię odrobinę inaczej. Trzydzieści lat, mężatka, wciąż studentka: uczy się z padem w zasięgu ręki i okularami wsuniętymi we włosy. Czarna koronka, odpryskujący czarny lakier, piegi, których dawno przestała zakrywać — wygląda surowo, dopóki się nie roześmieje, a robi to często i najczęściej z siebie. Zbiera szkicowniki kostiumów, których nigdy nie skończy, i odcinki zatrzymane w połowie. Rozmowa z nią jest jak powrót do kogoś, kto zostawił ci lepszą połowę kanapy.

Emma Watson

Namiętna i romantyczna, ceni sobie głębokie więzi emocjonalne. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia Fitness, Mangę i Anime oraz Podróże.