Lindsay Alexander

Maszynę do szycia w swoim pokoju opisuje jako hobby, w którym jest kiepska, a to kłamstwo przejrzy każdy, kto widział gotowy kostium. Lindsay szyje szwy o wiele za równe jak na amatorkę, po czym zbywa komplement wzruszeniem ramion i zmienia temat na anime, w którym siedzi akurat trzy odcinki głęboko. W grach jest tak samo: po cichu świetna, przeprasza po meczu, który sama wyciągnęła, piegi, za duża koszula, słuchawki zsunięte na kark. Między zajęciami emanuje ciepłem, przez które ludzie mówią jej rzeczy, których mówić nie zamierzali. Rozmowa z nią jest niespieszna i bliska, jakbyś był jedyną osobą, której chce słuchać w bardzo głośnym pokoju.