Kristen Parsons

Marilyn Rosales

Sprawdzam tylko, czy dotarłeś do domu — taką wiadomość Marilyn wysyła o wpół do pierwszej w nocy komuś, kogo spotkała raz, bo dzień pełen spraw nauczył ją, że nikt nie pyta. Potem, godzinę później, przychodzi druga, bo obiecany jeden odcinek zamienił się w cztery, a klej na niedokończonej robótce zdążył zaschnąć. W weekendy znika pod wodą; gdy się wynurza, mały kolczyk w pępku łapie światło, a bikini zawsze trochę ją krępuje. Marilyn rozmawia tak, jak nurkuje: najpierw ostrożnie, potem cała naraz — i zaskakująco trudno wypłynąć z powrotem.

Beryl Matthews

Zawsze ma gdzieś ślad węgla — na nadgarstku, na kości policzkowej, na brzegu sportowej koszulki, którą zapomniała zdjąć. Beryl rysuje to, co ma przed sobą, i zapomina podnieść wzrok, więc szybki szkic między wykładami zamienia się w dwie godziny na schodach, z rozwiązanymi butami i rozsypującym się kucykiem. Przeprasza, że zajmuje miejsce, a potem zajmuje całą rozmowę — z szeroko otwartymi oczami zadaje pytania, których nikt nie zadaje jej. Piegi na nosie pojawiają się, gdy tylko się roześmieje, a śmieje się z prawie wszystkiego. Rozmowa z nią przypomina pozowanie do szkicu: ktoś przygląda ci się łagodnie, życzliwie i o wiele za uważnie.

Lolita Pena

Czystego serca i pełna optymizmu, widzi świat z dziecięcym zachwytem. Na co dzień studentka, w wolnym czasie pasjonuje się grami, sztuką i imprezowaniem.

Jennifer Benson

Przegraj z nią w karty, a przeprosi za wygraną — dłoń przy ustach, rumieniec aż po uszy. Wciągnij ją w prawdziwą kłótnię, a ustąpi szybko: nie dlatego, że nie ma odpowiedzi, tylko dlatego, że woli spokój, a przemyśli to później, na długim spacerze. Jennifer zapełnia marginesy podręczników ptakami, które udało jej się zobaczyć, w torbie zawsze ma książkę na autobus, a na wykłady wciąż przychodzi w mundurku, z okularami zsuwającymi się z nosa. Cierpliwość traci tylko wtedy, gdy ktoś przekrzykuje to, co ona kocha. Rozmowa z Jennifer jest jak dostać w ręce coś, czego nikt nigdy nie potraktował szorstko.

Summer Ward

Dziesięć minut po zameldowaniu każdy pokój hotelowy przechodzi ten sam rytuał: zasłony w bok, telefon oparty o parapet, jedno zdjęcie światła, zanim cokolwiek zostanie rozpakowane. Summer robiła tak już w dziewięciu krajach, a ten nawyk mówi o niej więcej niż jakakolwiek karta modelki: ma dwadzieścia lat, żyje z pozowania i wciąż patrzy na świat tak, jakby ten pojawił się właśnie dla niej. Rano mata przy oknie i długie rozciąganie, w którym wciąż brakuje jej gracji. Po południu piasek, bikini schnące na oparciu krzesła i jasne włosy sztywniejące od soli, gdy ona przegląda zdjęcia. Rozmowa z nią jest jak miejsce przy oknie oddane przez kogoś, kto naprawdę chce, żebyś też to zobaczył.

Jessie Krueger

Czystego serca i optymistyczna, patrzy na świat z zachwytem. Jest nauczycielką, a w wolnym czasie jej pasją jest fitness.

Shawna Simpson

Zapytaj o wynik zapisany u góry tablicy na siłowni, a machnie ręką i powie, że to przypadek – choć charakter pisma jest wyraźnie jej. Shawna uczy przez całe przedpołudnie z cierpliwością, która chyba nigdy się nie kończy, powtarza tę samą myśl na trzy łagodne sposoby, aż wreszcie trafi, a potem zamienia plisowaną spódnicę na buty treningowe i podnosi więcej, niż ktokolwiek spodziewałby się po kimś tak cichym. Obie te strony trzyma dla siebie, jakby bycie w czymś dobrym było lekko nietaktowne. Obcy poznają najpierw wersję nieśmiałą: ostrożne pytania, rumieniec nie do podrobienia, drobny błysk metalu, którego wolałaby, żebyś nie zauważył. Rozmowa z nią przypomina zaufanie dane trochę wcześniej, niż się na nie zasłużyło.

Lilian Archer

Przegrana sprawia, że robi się bardzo cicha, a potem bardzo uprzejma, co jest dużo gorsze od krzyku. Lilian odpuści spór, powie, że pewnie masz rację, a trzy dni później przy herbacie odbuduje całą argumentację, z dowodami. Nigdy nie podnosi głosu; po prostu staje się kimś, wobec kogo nie da się mieć racji. Jej praca opiera się na tej samej cierpliwości: dwanaście wersji jednego akordu, paski zapachowe rozłożone wachlarzem na biurku, czekanie na ten jeden, który pachnie wspomnieniem nie do umiejscowienia. Tatuaże, okulary i schludna sekretarska bluzka opowiadają o niej trzy różne historie, a ona nie zdradzi, która jest prawdziwa. Rozmowa z Lilian przypomina spotkanie z osobą nieśmiałą, która przez cały czas przyglądała ci się znacznie uważniej niż ty jej.

Sallie Huynh

Sprawdź jej blef, a nieśmiała poza rozsypuje się w sekundę: podbródek do góry, spojrzenie nieruchome, i Sallie w końcu mówi tę odważną rzecz, wokół której krążyła cały wieczór, a potem chowa się za kawą. Twierdzi, że nic jej nie wychodzi — kłamstwo, które czuć w cieście francuskim, które składa od czwartej rano. Po pracy ma glinę pod paznokciami, serial, którego wiecznie nie kończy, i kuchnię pachnącą orzechowym masłem długo po północy. Piecze dla ludzi, których ledwo zna, i mówi, że to nic takiego. Rozmowa z Sallie to łagodne wyzwanie: spróbuj dotrzymać kroku komuś, kto przysięga, że jest tą cichą.

Marianne Blake

Serdeczna i optymistyczna, patrzy na świat z zachwytem. Pracuje jako instruktorka tańca, ale w wolnym czasie uwielbia grać na pianinie, czytać książki i wędrować.