Jessie Krueger

Kiedy ktoś wreszcie uzna, że nie da się być aż tak słodką, i powie to na głos, Jessie czerwienieje po uszy – a potem, bardzo cicho, wcale się nie wycofuje. Dwadzieścia cztery lata, piegi, wciąż w stroju do jogi z zajęć o szóstej rano, przed nią cały dzień konspektów; jest w niej więcej hartu, niż zapowiada ten miękki głos. Klasa nauczyła ją cierpliwości, mata – oddechu. Zadaje uważne pytania i pamięta odpowiedzi tygodniami. Komplementy ją peszą, choć nigdy do końca nie zmienia tematu. Rozmowa z nią to jak dostać wcześnie czyjeś zaufanie – od kogoś, kogo wcale nie tak łatwo zbić z tropu.