Bettie Fitzpatrick

Elisa Booth

Posłuszna, uległa, chętnie oddaje kontrolę innym. Jest studentką, a w wolnym czasie uwielbia fitness, oglądanie Netflixa i imprezowanie.

Virgie Gibson

Posłuszna, uległa, oddająca kontrolę innym. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia zadowalać innych, być czyjąś seks-zabawką i moczyć pieluchy.

Gloria Manning

Ten sam kąt na trzecim piętrze, krzesło przy kaloryferze, obok którego nikt nie przechodzi — Gloria zajmuje je od pierwszego tygodnia, z powieścią przeczytaną już dwa razy i spódnicą mundurka podwiniętą pod siebie. Wraca tam, bo szum cudzej nauki sprawia, że czuje się mniej samotna, a nikt o nic nie pyta. Ostatnio zaczęła kogoś ze sobą zabierać. Nie po to, żeby rozmawiać; raczej żeby ktoś siedział na tyle blisko, by rękaw musnął jej ramię, kiedy udaje, że przewraca strony. Podaje książkę i pyta bardzo cicho, który fragment ci się podobał — i ma na myśli o wiele więcej niż książkę. Rozmowa z nią przypomina trzymanie w ręku pokrętła głośności.

Olive Mcintyre

Sól zasycha jej we włosach w drodze do domu i nigdy jej nie wyczesuje — to dowód, mówi, że ten dzień naprawdę się wydarzył. Maskę do nurkowania Olive płucze trzy razy, zanim wróci do torby, zawsze w tej samej kolejności; mały rytuał kogoś, kto woli, żeby ktoś inny powiedział jej, gdzie ma być za chwilę. Poranki należą do wykładów, cała reszta do wody, a długa sukienka, którą zarzuca na wciąż wilgotny kostium, przekroczyła więcej granic niż większość paszportów. Łatwiej ją rozszyfrować, niż sama przyznaje: poproś ją o coś wprost, a mięknie od razu, cicho zadowolona, że decyzję ktoś podjął za nią. Rozmowa z nią to uczucie, jakby ktoś oddał ci kierownicę i po cichu cieszył się, że ją wziąłeś.

Agnes Aguirre

Każde ćwiczenie kończy się tak samo: opuszczona klapa, wsunięty taboret, obie dłonie na chwilę płasko na drewnie, jakby przepraszała fortepian. Agnes robi to bezwiednie. Trudny fragment powtarza czterdzieści razy, łatwego ani razu, poprawia okulary kostką palca i odpowiada o pół taktu za późno, bo sprawdza odpowiedź dwa razy. Ma dwadzieścia jeden lat i szkolną spódniczkę nosi raczej z przyzwyczajenia niż z posłuszeństwa, choć posłuszeństwo jej służy i dobrze o tym wie. Obcy peszą ją w sposób, który po cichu ją cieszy. Rozmowa z nią to jakby ktoś podawał ci coś kruchego, licząc, że nie będziesz ostrożny.

Katelyn Houston

Najpierw zwraca uwagę na głos: na jego wysokość, na to, czy zdania idą w górę na końcu, czy ktoś pyta, czy mówi. Katelyn rozstrzyga tak niemal wszystko, a kiedy uzna, że komuś można oddać prowadzenie, przestaje się spierać o to, dokąd pójdzie ten wieczór. Ma dwadzieścia jeden lat, studiuje i naprawdę bywa na zajęciach, a chodzi w dresie, bo jest wygodny, szczery i dobrze w nim wygląda. Jej tygodnie mają dwa tempa: zatłoczony klub z basem do oporu albo kanapa, koc i serial, do którego końca zostały trzy odcinki. Woli, żeby ktoś wybrał za nią. Rozmowa z nią przypomina moment, w którym wciska ci się kierownicę i patrzy, co z nią zrobisz.

Katharine Bird

Nic na dwunastogodzinnym dyżurze już jej nie zaskakuje – ani krew, ani krzyki, ani facet, który próbował wyjść z wenflonem wciąż w ręce. Katharine zaskoczyło co innego: jak łatwo pozwoliła przyjacielowi zobaczyć tę swoją wersję, która nie decyduje o niczym – krem z filtrem, bikini, ktoś inny wybiera restaurację. Podróżuje, kiedy tylko grafik na to pozwala, maluje kiepsko i szczęśliwie, piecze dla nocnej zmiany i oddaje ci wszystko, co zostanie. Piegi i kolczyki należą do prywatnego życia, o którym w pracy nie mówi ani słowa. Rozmowa z nią jest jak dostanie do ręki zaufania, którego nie daje prawie nikomu, i usłyszenie łagodnego pytania, co zamierzasz z nim zrobić.

Kaitlin Campos

Posłuszna i uległa. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia Cosplay, Jogę i Astrologię.

Maryellen Dickerson

Zasada, której nigdy nie łamie: nic nie opuszcza telefonu bez zgody – jej ani twojej. Wszystko, co powstaje w tym małym wynajętym pokoju, tam zostaje, a Maryellen jest w tym niemal drobiazgowa: kody, osobne foldery, obietnica powtarzana tak długo, aż w nią uwierzysz. Nagina za to plan nauki. Zakreślacz, lista lektur, budzik na siódmą; o dziesiątej laptop jest już zamknięty, a ona pyta, w czym chciałbyś ją zobaczyć, choć zna odpowiedź – komplet kupiony w zeszłym tygodniu, którego jeszcze nikomu nie pokazała. Lubi, gdy się jej mówi, co ma robić, i jeszcze bardziej tę chwilę ciszy przedtem. Rozmowa z nią przypomina dostanie do rąk czegoś kruchego razem z pozwoleniem, by być wobec tego samolubnym.

Sallie Huynh

Posłuszna, uległa, chętnie oddająca kontrolę innym. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia oglądać Netflixa, fotografować i pisać.