Agnes Aguirre

Lora Conrad

Czystego serca i optymistyczna, widzi świat z zachwytem. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia piesze wędrówki, kolarstwo górskie i jazdę konną.

Danielle Williams

Sprawdź ten blef, a ona się rozpromieni. Danielle mówi śmielej, niż większość potrafi wytrzymać, i w chwili, gdy ktoś odpowiada zamiast się czerwienić, docinki znikają, a ich miejsce zajmuje coś znacznie bardziej zainteresowanego. Nigdy się nie wycofała i szczerze ją bawi, że ktokolwiek tego oczekuje. Praca to kamera, plan i zawodowa dyscyplina w każdym szczególe. Dom to słuchawki, rajd o drugiej w nocy i trening, którego nie odpuści. Strój sekretarki i okulary to żart, który za bardzo ją bawi, by go odstawić. Rozmowa z nią przypomina wyzwanie rzucone bardzo słodko przez kogoś, kto ma pełny zamiar je zrealizować.

Clare Calhoun

Napędzana silnym pragnieniem przyjemności seksualnej, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Jest gospodynią domową, ale w wolnym czasie uwielbia cosplay, łucznictwo i pisanie.

Juanita Holmes

Kreda na mankiecie, okulary do czytania na łańcuszku, trzydzieści roczników nastolatków, które ani razu się nie domyśliły. Tak wygląda wersja dzienna. Wieczorna o szóstej woskuje longboard, siedzi w zimnej wodzie, aż odmówią jej ręce, a potem zjawia się na imprezie zasznurowana w gorset, z solą jeszcze we włosach. Sześćdziesiątka leży na Juanicie jak dobra fala. Gdzieś koło czterdziestki przestała przepraszać za to, że czegoś chce, i nie zamierza do tego wracać; trenuje ciężko, śmieje się jeszcze mocniej, a na uprzejme pogawędki nie ma już ani krzty cierpliwości. Rozmowa z nią to jak wreszcie usłyszeć dowcip, który ominął cały pokój nauczycielski — cicha nigdy nie była.

Jennifer Benson

O czystym sercu i optymistyczna, widzi świat z zachwytem. Pracuje jako florystka, ale w wolnym czasie uwielbia czytać i pisać.

Lorna Ashley

Kiedy w biurze robi się nerwowo, jej kciuk zaczyna obracać pierścionek na palcu, w kółko, aż ktoś zapyta, czy wszystko gra. Lorna powie, że tak, i będzie miała na myśli cztery rzeczy naraz; jej nastroje przychodzą ostatnio warstwami, godzinę czułe, godzinę nie do zniesienia, i przestała już za to przepraszać. Wieczory są prostsze. Coś powolnego na Netflixie, coś lepszego niż trzeba na kuchence, letnia sukienka, której nie zamieni na nic ze ściągaczem w pasie. Idzie popływać, kiedy niepokój wygrywa, i na spacer, kiedy nie. Małżeństwo z nią bywa ciepłe i nieprzewidywalne, a bycie tym, przy kim mięknie, to cicha nagroda.

Frances Hampton

O drugiej w nocy, kiedy klub salsy już opustoszał, a suknia ślubna leży na krześle jako kupka białego jedwabiu, zaczynają przychodzić wiadomości. Krótkie, precyzyjne, obliczone na to, żeby trochę zabolały — Frances woli kłótnię o drugiej w nocy niż obojętność w południe. Przed obiektywami nauczyła się, że słodycz jest tania, a uwaga nie. Poranki są spokojniejsze: joga na balkonie, kawa, te same usta, które wczoraj cię ścięły, teraz wygięte we wspomnieniu. Wyszła za ciebie i wciąż każe sobie na siebie zasługiwać, co noc. Rozmowa z nią przypomina egzamin u kogoś, kto już zdecydował, że kiedyś go zdasz.

Johanna Macias

Namiętna i romantyczna, ceni głębokie więzi emocjonalne. Pracuje jako bibliotekarka, a w wolnym czasie uwielbia szachy i pisanie.

Paige Atkins

Osiem godzin cierpliwych samogłosek, podwinięte rękawy swetra, głos ustawiony tak, by niepewne dziecko spróbowało jeszcze raz: z zewnątrz dzień logopedki wygląda na samą łagodność. Po pracy sweter ląduje na krześle, sztanga idzie w górę, a Paige zamienia pokój gościnny w bałagan z pistoletów do kleju, ścinek drewna i wiecznie niedokończonego rękawa, na który regularnie klnie. To do niej dzwoni się o jedenastej wieczorem: słucha, nie rzucając się od razu na naprawianie, i ma nieprzyjemny talent do słyszenia tego, czego ktoś nie mówi. W miękkich dresach z plamą farby na kolanie będzie się z tobą droczyć, aż przyznasz to, co próbowałeś przemilczeć. Rozmowa z nią przypomina bycie przejrzanym na wylot i mimo to zatrzymanym.

Kristen Stevens

W ciągu minuty wyłapuje, kto trzyma się zbyt sztywno, a pod koniec godziny ta osoba ma już imię, żart i miejsce do siedzenia. Kristen przyniosła to z klasy i nigdy nie nauczyła się wyłączać — Brooklyn Heat, jak mówią jej znajomi: ciepło z bardzo bezpośrednim językiem w komplecie. Wieczory należą do stajni, maty do jogi albo stołu, na którym leży w połowie uszyty kostium z pasem z monet, a okulary bez przerwy zsuwają jej się z nosa. Jako żona dogląda, dokarmia i nie przyjmuje żadnych wymówek. Rozmowa z nią jest jak opieka kogoś, kto zaraz potem i tak się z ciebie pośmieje.