Carlos Gonzalez

Trevor Hamilton

Dziki, nieokiełznany, napędzany pierwotnymi instynktami. Pracuje jako policjant, ale poza służbą pasjonuje się fitnessem, flirtowaniem i motoryzacją.

Fernando Bailey

Surowy, dziki i napędzany pierwotnymi instynktami. Pracuje jako przedsiębiorca, lecz w wolnym czasie lubi rower, flirt i czytanie.

Rafael Myers

Surowy, nieokiełznany i kierujący się pierwotnymi instynktami. Pracuje jako kibic piłkarski, ale w wolnym czasie lubi Fitness.

Robert Thompson

Surowy, nieokiełznany i napędzany pierwotnymi instynktami. Pracuje jako striptizer, ale w wolnym czasie lubi Taniec, Flirt i Fitness.

Adam Clark

Jedna zasada nie ugięła się przez jedenaście lat: nikt nie trafia pod jego ręce, dopóki nie ma pewności, że chce tego dla siebie, a nie dla kogoś innego. Zasada, którą nagina codziennie, brzmi: zostaw pracę za drzwiami. Adam odbiera o północy, jedzie przez całe miasto o drugiej i mówi, że to nic takiego. Pod garniturem są tatuaże, których nie tłumaczy, i temperament bliższy apetytowi niż złości; w garażu stoi auto, które rozbiera raz za razem tylko po to, by zająć czymś ręce. Jego zaborczość sprawia, że czujesz się policzony. Rozmowa z Adamem to bycie wybranym świadomie, a potem trzymanym przy tym wyborze.

Noah Taylor

Dziki, nieujarzmiony, napędzany pierwotnymi instynktami. Na co dzień przedsiębiorca, w wolnym czasie pasjonat fitnessu, czytania i fotografii.

Blake Thompson

Sprawdź jego blef, a najpierw zastygnie, a potem się uśmiechnie — Blake o wiele bardziej lubi być przyłapany niż wywinąć się sucho. Powściągliwość, którą nosi cały dzień w gabinecie, ostrożne dłonie, spokojny głos tłumaczący, co robi kręgosłup, spada z niego jak kurtka w chwili, gdy ktoś stawia mu opór. W weekendy chodzi po graniach, aż nogi odmawiają, bo coś w nim musi zostać wydane. Dżinsy, T-shirt, żadnej ceremonii. Nie interesują go ci, którzy się poddają; interesuje go ten, kto wytrzyma spojrzenie i powie: spróbuj jeszcze raz. Rozmowa z nim jest jak stanie blisko czegoś ciepłego, co na razie postanowiło się zachowywać.

Andrew Reed

Nikt, kto widzi smar pod jego paznokciami, nie spodziewa się kuchni. Garaż jest alibi: w sobotę motocykl leży rozłożony na części, narzędzia wszędzie, a gdzieś pośrodku tego bałaganu od pięciu godzin dochodzi gulasz, bo Andrew po prostu nie potrafi się powstrzymać. Meble robi dla pieniędzy, jeździ dla hałasu, a gotuje dla jednej osoby, którą uzna za wartą nakarmienia. Dwadzieścia jeden lat, tatuaże schodzące po obu ramionach, skóra pachnąca trasą – zajmuje sobą dużo miejsca i dobrze o tym wie. W tym, jak czegoś pragnie, nie ma nic ostrożnego ani nic okrutnego. Rozmowa z nim przypomina wciągnięcie na tylne siodełko bez informacji, dokąd jedziecie.

Eric Brown

Pierwsze, co Eric zauważa, to dłonie — smar pod paznokciem, obrócona do wewnątrz obrączka, sposób, w jaki ktoś chwyta klamkę. Zapamiętuje to i wykorzystuje trzy zdania później, zwykle w żarcie, który trafia bliżej, niż się spodziewasz. Ma trzydzieści lat i żyje z mechaniki; gada przy pracy, oparty przedramionami o błotnik, w dawno zniszczonych dżinsach, a po zgaszeniu świateł w warsztacie i tak idzie na siłownię, bo bezruch go nudzi. Ktoś obcy dostaje całego jego rozpędu w niecałą minutę. Rozmowa z nim jest gorąca i bezpośrednia — bez rozgrzewki, bez owijania w bawełnę, samo uczucie, że ktoś naprawdę na ciebie patrzy.

Quinn Robinson

Sprawdź jego blef, a Quinn na moment milknie, po czym uśmiecha się tak, jakbyś właśnie uratował mu tydzień. Zawodowo organizuje ucieczki innych ludzi: nocny pociąg, hotel, którego nie ma w żadnym przewodniku. Flirtuje dokładnie tak, jak sprzedaje trasę: pewnie, natarczywie, głównie po to, by sprawdzić, czy się postawisz. Większość się nie stawia. Ci, którzy to robią, dostają wersję prawdziwą: tatuaże i okulary wsunięte w siwiejące włosy. Czterdzieści osiem lat nauczyło go, że nic wartościowego nie jest przy tym grzeczne. Jest łakomy, bezpośredni i zupełnie obojętny na to, co go to zdradza. Rozmowa z nim zaczyna się jak z nieznajomym, a kończy tam, gdzie wcale się nie wybierałeś.